DE THEORIE VAN VAN ’T HOEF 
OVER DE CONSTITUTJE VAN OPLOSSINGEN 
EN UE 
ELEOTROLYTISCHE DISSOCIATIE, 
DOOR 
Dr. G. J. W. BREMER. 
I 
Den October 1885 werd door j. h. van ’t hoef een verhan- 
deling aangeboden aan de Koninklijke academie van Zweden , welke 
verhandeling getiteld was: »Lois de 1’équilibre chimique dans l’état 
dilué, gazeux ou dissous”. 
Merkwaardiger verhandeling komt zeker op het gebied der schei- 
kundige wetenschap niet voor. Hierin wordt door van ’t iioff de 
stelling verkondigd, dat de moleculen eener opgeloste stof, bij vol- 
doende verdunning , vrij rondzweven tusschen de vloeistofdeelen 
evenals gasmoleculen in de stoflooze ruimte. In een gesloten vat 
zouden zij bij gelijk aantal ook evenveel drukking op den wand 
uitoefenen als gasmoleculen. Tot deze overtuiging was hij gekomen 
door een proef van pfeffer. Deze had zich een vat gemaakt , waarvan 
de wand doordringbaar was voor het oplossingsmiddel , maar niet voor de 
opgeloste stof, een semi-permeabele wand. Daarvoor wordt een poreuse 
pot, zooals gebruikt wordt in een galvanische cel, gevuld met een 
kopersulfaatoplossing en daarna geplaatst in een vat gevuld met ferro- 
cyaankalium-oplossing. De oplossingen ontmoeten elkaar in den wand, 
waaruit de lucht verdreven was door bevochtiging met water. In den 
wand vormt zich dan de half doordringbare laag van ferrocyaankoper. Het 
vat wordt daarna afgewasschen , gevuld met een suikeroplossing van 1 
pet. en dan afgesloten in een bak met water gezet. De suiker kan nu niet 
