140 DE THEORIE VAN VaN ’t IIOFF OVER DE CONSTITUTIE VAN OPLOSSINGEN 
leidend vermogen van bet oplossingsmiddel (in de meeste gevallen gelijk 
nul), van de positieve ionen en van de negatieve ionen (kohlrausch). 
Meestal wordt dit op deze wijze aangetoond , dat men twee zouten 
(b.v. van kalium K en natrium Na) van éön zuur (b.v. zoutzuur , H Cl) 
vergelijkt met de correspondeerende zouten van een ander zuur (b.v. 
salpeterzuur H N O 3 ). Dan is het verschil der eigenschappen van 
chloorkalium K Cl en chloornatrium Na Cl gelijk aan dat van kalium- 
nitraat K N O 3 en natriumnitraat Na N O 3 . Dit geldt in de meeste 
gevallen voor verschillende eigenschappen als geleidend vermogen , 
verlaging van vriespunt, brekend vermogen, neutralisatiewarmte, enz. 
Wanneer een in water opgelost zout volkomen in zijn ionen ge- 
splitst is , 'dan moeten natuurlijk de meeste eigenschappen van dit 
zout uitgedrukt kunnen worden als de som van de eigenschappen 
der ionen, daar de ionen meestal onafhankelijk van elkander zijn, 
en ieder ion een kenmerkende eigenschap heeft, onafhankelijk van 
die het andere ion bezit , waarmede het in de oplossing voorkomt. 
Dit wordt nu in het algemeen bevestigd voor die verbindingen , 
die grootendeels (80 of 90 procent) gedissocieerd zijn, als men de 
eigenschappen berekent in de veronderstelling dat zij geheel gedis- 
socieerd zijn. Wanneer echter de dissociatie veel minder volkomen 
is , dan blijken de eigenschaiipen over het algemeen niet van den- 
zelfden additieven aard te zijn. Wat de neutralisatiewarmte in ver- 
dunde oplossingen betreft, zoo geeft de electrolytische dissociatie- 
theorie al een zeer eenvoudige verklaring van de volgende eigenschap : 
Wanneer men aequivalente hoeveelheden van een zuur en een 
basis in zeer verdunde oplossing vermengt , dan is de ontwikkelde 
warmte onal hankelijk van den aard van het zuur of van de basis, 
en heeft een constant bedrag. In de verdunde oplossing van het 
zuur komen voor zuurionen en waterstofionen , in die der basis 
metaalionen en hydroxyl (O H) ionen. Bij de vermenging worden 
geen zouten gevormd , de zuurionen en de metaalionen blpven vrij 
zweven. Er vormt zich slechts uit de H- en de O H ionen moleculen 
water O. Daarom wordt er altijd dezelfde hoeveelheid warmte 
ontwikkeld , als aequivalente hoeveelheden zuur en basis gemengd 
worden. In dit geval ontstaat immers altijd dezelfde hoeveelheid water. 
Onafhankelijk van van ’t hoef en arrhenius, hoewel later, heeft 
MAX PLANCK eeu theorie van oplossingen gegeven ^ waarin hij tot de- 
I PlanCK. Wied. .\nn. 32, p. 499. 1887. [Zeitschr. f. phys. Chem 1 p. 577. 1887). 
