BOEKBEOORDEELTNG. 
147 
welk raamwerk vooral dient, om soort by soort te houden en 
zoodoende noodelooze herhalingen of al te groote uitvoerigheid te 
vermijden , — afgezien daarvan worden de gekozen soorten elk 
afzohderlijk en geheel van de rechtstreeksche waarneming uitgaande 
besproken. Van de bloemplanten worden een 80-tal familiën behandeld. 
In elk dezer één of twee soorten uitvoerig en verder een aantal 
andere , met kleinere letter , kórter en soms zeer kort , een materieel 
vormende , dat door leeraar en leerling kan worden uitgebreid naar- 
mate de gelegenheid zich aanbiedt, en dat de voornaamste punten 
aanwijst waarop daarbij moet worden gelet. 
Kiezen wij de Vlinderbloemigen als voorbeeld. Uitvoerig besproken 
worden de snijboon en de erwt. Beide worden allereerst beschouwd 
met het oog op het nut , dat zij voor den mensch hebben ; daarna 
worden de vegetatieve deelen en eindelijk de bloemen beschreven. 
Echter zóó , dat bij de eene soort het eene orgaan op den voorgrond 
treedt, by de andere het andere, zoodat de beschrijvingen geen of 
slechts weinig herhalingen bevatten , maar daarentegen elkander aan- 
vullen. Zoo worden het zaad en de ontkieming uitvoerig geschilderd 
voor de snijboonen , even zoo de bouw en de verrichtingen der 
bladeren. Het klimmen is natuurlijk verschillend, en de boon wordt 
als een voorbeeld van slingerplanten geschetst, terwijl de erwtenplant 
gebruikt wordt om het leven der ranken te illustreeren. De rol der 
wortels, hunne knolletjes, de symbiose met de bacteriën, de assimi- 
latie van de vrije stikstof der lucht en de productie van eiwitstoffen 
zyn weer voor beide planten hetzelfde, en worden aan de hand van 
de laatstgenoemde soort behandeld. Dit geldt ook van den bouw 
der bloemen , van het insectenbezoek en de bevruchting. De beide 
beschrijvingen vormen dus als het ware een geheel, dat tevens voor 
de meeste andere vlinderbloemige planten geldt. Maar deze conclusie 
wordt aan den leerling overgelaten en het is juist met dit doel , dat 
de geheele behandeling is ingericht. Zij geeft voldoende grondstoffen 
en aanwijzingen , maar haar doel is niet een leerstof te zijn in den 
letterlyken zin des woords , maar veelmeer een opwekking tot eigen 
onderzoek en eigen opmerking. 
Om nu hierin een verdere leiding te geven , volgt op de besproken 
beschrijvingen een aanhangsel van nagenoeg vijf bladzijden , deels in 
gewonen , deels in kleinen druk en voorzien van een aantal figuren 
en een gekleurde plaat. Daarbij wordt het natuurlijk moeilijk her- 
halingen te vermijden , want het spreekt wel van zelf dat van eigen 
