154 
TWEK LUCirrVEKSClIlJNSELEN EN „HEEK Cf! RISTIAAN”. 
dat rijcke Paderbornsche stift 
dunckt my, is langhe niet ghesift. 
Laeth zien of hier te vinden is 
Ken volle beurs , en vette dis ; 
die zond’ doch wesen ’t rechte goet , 
dat al mijn volck soud’ gheven moet. 
Wie zalt my nu best wijsen an ? 
Hey ziet hier doch den rechten man , 
want hy van ouds ervaren is. 
Hebt goeden dach, mijn lieve Spits, 
Heylghe, warde, lieve Sant 
LiborI, vriend biedt my de bant, 
CU w'ijst my doch ’t verborghen goet, 
dat ick zoo noodigh hebben moet. 
Zoo ghy hier toe w'ilt helpen my , 
zoo help’ ick ook voor seker dy.” 
Het spreekt van zelf, dat sinte liboiu den doldriftigen Hertog 
van repliek dient, maar het antwoord getuigt van zoo weinig geest 
en is zoo mak en mat van toon , dat we het gerust onafgeschreven 
kunnen laten. 
Een ander spotgedicht bezingt de » transformatie” van den Heiligen 
LIBORI in Rijksdaalders. Uit den aanhef reeds kan men zien , dat 
niet de Paderbornsche geestelijkheid daarin aan het woord is: 
„LIBORIUS . een Sanet in Paderborn verheven , 
heeft hem (zich) in handen van den Brunswijeker gegheven , 
na dat hy luy en leegh veel jaren had ghestaen , 
op ’t Outaer in de kerek, te pronek. ...” 
Zonder geld, geen Zwitsers. Dit gold ook voor „Heer christiaan”, 
en toen de rijksdaalders gereed waren , en hij ook nog op andere 
wijze zijn krijgskas kon vullen , stroomden de soldaten hem toe die 
van het weelderig leven van hen die onder den Hertog dienden , 
gehoord hadden en daardoor bekoord werden , zoodat hij weldra 
8000 man voetvolk, en 6000 ruiters onder zijne bevelen had. 
In het begin van 1622 deed heer christiaan terdege van zich 
spreken. Als een andere maarten van rossum moordde, brandde en 
plunderde hij. 
Den bijgeloovigen waren deze tooneelen reeds aangekondigd. Immers 
God, de Heer, had door luchtverschijnselen gesproken. Eerst op 25 
Januari ; daarna op 8 Februari. 
