HET RADIUM. 
nitraat ^ 2 — 3 pet. salpeterzuurbaryt , smolt en gloeide, loste weer 
o[) in salpeterzuur , verdunde met water en sloeg dan het baryt neêr 
met zwavelzuur. Uit het aldus verkregen zwavelzuurbaryt bereidde 
hy weer chloorbaryum en koolzuurbaryt , die werkelijk radioactief 
waren. Hierbij was evenwel een voornaam punt vergeten: v. lengyel 
had niet onderzocht of zijn uranylnitraat , waarvan hjj een groote 
overmate bezigde ten opzichte van het barytzout , niet radioactief 
was. En nu is het uranylnitraat van den handel dit wel , schoon niet 
altijd in dezelfde mate, zoodat crookes, omstreeks dienzelfden tijd, 
op het vermoeden kwam, dat men aan gezegd praeparaat de 'actieve 
stof moest kunnen ontnemen , wat hem grootendeels ook gelukte door 
bij de oplossing koolzure ammonia te voegen , waardoor een geelbruin , 
zeer sterk actief neêrslag ontstond. Mitsdien schrijft crookes de radio- 
activiteit van uraan aan een bijmengsel toe, door hem ürX genoemd. 
De proef van v. lengyell werd herhaald door giesel , die ook een 
actief baryumsulfaat verkreeg. Tengevolge van een opmerking van 
DEBIERNE, die bijmenging van actinium vermoedde, bereidde hij uit 
zijn baryumsulfaat een oplosbaar barytzout en voegde daarbij ammonia, 
die een gering geel neêrslag gaf dat zeer actief was , terwijl daarna 
het als baryumcarbonaat neergeslagen barytzout zijn werkzaamheid 
verloren had. 
Het radiumhoudend barytzout van de curie’s daarentegen laat zich 
door ammonia de activiteit niet ontnemen , geeft daarmee geen neêr- 
slag. Voorts is het ook aan debierne gelukt, met behulp van zijn 
actiniumpreparaten , barytzouten actief te maken. Doch alle dergelijke 
nagemaakte radiums missen het karakteristieke spectrum van het echte 
en schijnen ook mettertijd hun activiteit te verliezen. 
Die laatste bijzonderheid brengt mij tot een nog niet besproken 
waarneming, namelijk dat verscheidene stoffen, zoo b.v. vele metalen, 
in de nabijheid van een radiumzout tijdelijk radioactief worden. Deze 
zoogenoemde geinduceerde radioactiviteit, ’t eerst waargenomen door 
de curie’s, is door rutherford aan het thorium bestudeerd, dat ze 
eveneens kan mededeelen. Hy verklaart ze uit een emanatie, een uit- 
vloeiing van stoffelyken aard, die, van radium- en thorium-praeparaten 
uitgaande , terwijl deze zelf positief elektrisch worden , zich voorname- 
* Het uraan vormt, behalve de urano- en urani-verbindingen , nog een bijzonder 
soort van zouten, waarin het bivalente radicaal Ur Oj (uranyl) de rol van een metaal 
vervult. 
