I[ET RADIUM. 
169 
buis , dan worden de «-stralen reeds tegengehouden door den glaswand 
en stelt men nu nog een looden plaat van 6 mM. dikte op, dan 
worden ook de [j-stralen tegengehouden en gaan de nog weinig 
afzonderlijk onderzochte /-stralen alleen door. Is er overeenkomst 
tusschen X- en becqurrei, -stralen , (daar beiden fotochemisch en ont- 
ladend werken en voorts fluorescentie opwekken) zoo geldt dit toch 
het meest voor de /-stralen, want de min doordringende worden 
door een andere eigenschap veeleer bij de kathode-stralen geplaatst, 
die ook op een gevoelige plaat werken. Zij worden namelijk onder den 
invloed van ‘een sterken magneet in het zoogenoemd magnetisch veld 
van hun weg afgeleid, kromme banen volgend. Aanvankelijk meende 
men dat dit alleen voor de [:?-stralen gold, doch in den aanvang 
van ’t vorig jaar deelde rutherforu mee, dat hem ook de afleiding 
van de «-stralen gelukt was in een zeer sterk magnetisch veld. Het 
radiumpraeparaat dat voor deze proef diende was van hooge activiteit. 
BECQUEREL heeft kort daarna dit bevestigd gevonden. De afwijking 
is evenwel veel geringer dan die van de ^-stralen en heeft in tegen- 
overgestelde richting plaats. 
Wat de verklaring betreft , die men van deze belangrijke eigen- 
schap der «- en |5-stralen geeft , zij is dezelfde als op het voetspoor 
van CROOKEs thans vrij algemeen van de anode- en kathode-stralen 
gegeven wordt. Volgens die zoogenoemde theorie der stralende materie, 
worden uiterst kleine stofdeeltjes (in ons geval dus van het radiumzout 
uitgaande) met ontzaggelijke snelheid voortgeslingerd en zijn die electrisch 
geladen, blijkens de werking daarop van een magneet. Van de |?-stralen 
nu zijn de deeltjes elektronegatief geladen en hebben zij een snelheid 
ongeveer gelijk aan een derde van die van het licht. Daarentegen 
zouden de in tegenovergestelden zin afwijkende «-stralen positief geladen 
zijn. Door proeven van de cürie’s en anderen is deze verklaring zeer 
aannemelijk gemaakt. 
Het opmerkelpke van de geschetste uitstraling is , dat zij spontaan 
van het radiumzout uitgaat en dat die raadselachtige stof dus energie in 
den vorm van elektriciteit ontwikkelt zonder aan voer van buiten , wat 
vóór dezen nog nooit aan eenig lichaam is waargenomen. Wel is waar 
hebben crookes en ook curie aanvankelijk hypothesen opgesteld om 
die energieontwikkeling door toevoer van buiten te verklaren , maar 
deze zijn al spoedig als onaannemelijk weêr opgegeven. 
Door een radiumzout te omhullen met eboniet heeft men het zelf 
ook positief-elektrisch zien worden , wat wel aldus te verklaren is , 
