HET RADIUM. 
171 
heeft, in de radiumstralen opnieuw verhit, dan verspreidt zij een 
geelgroen licht , dat ten laatste paars wordt. 
Water vrij chloor- en broombaryutu worden ook in de radiura- 
stralen , zoowel a als (3 , phosphoresceerend , ^ niet of slecht als zij 
kristalwater bevatten. Dit verklaart waardoor de radium-praeparaten 
zelflichtend zijn in drogen staat. De broomverbindingen doen dit , 
volgens GiESEL, nog sterker dan die van chloor. De geringste hoeveel- 
heid radium verraadt zich hierdoor in baryumzouten. Naarmate die 
hoeveelheid toeneemt wordt het lichten zwakker, zoodat waar- 
schijnlijk geheel zuiver radiumzout zelf niet licht. Dat zelfs mid- 
delmatig sterke radiumzouten dit vermogen lang behouden blijkt uit 
een mededeeling van giesel , wiens in glazen buizen bewaarde praepa- 
raten , na twee jaar , zelfs in de schemering nog steeds licht ver- 
spreiden. Evenwel kan men de radium-baryumzouten door sterk 
verhitten hun lichtend vermogen althans grootendeels ontnemen ; doch 
na bekoeling komt het terug. 
Zeer opmerkelijk is de waarneming, door giesel gedemonstreerd 
op een in 1899 te München gehouden natuurkundig congres, dat 
het menschelijk oog door de radiumstralen onmiddellijk wordt aan- 
gedaan. Drukt men toch een sterk radiumzout tegen het gesloten 
oog of diens naasten omtrek , dan ontvangt het een duidelijken licht- 
indruk. De waarschijnlijke verklaring is wel , dat oog vochten of 
netvlies phosphoresceerend worden. Dat ook aan blinden op deze wijze 
iichtindrukken kunnen gegeven worden is begrijpelijk, doch de ver- 
wachting van sommigen dat dezen daardoor tot zien kunnen gebracht 
worden, dus voorwerpen buiten het lichaam waarnemen, berust op 
grove physiologische onkunde en doet denken aan von münchhausen, 
die om in het donker te kunnen zien vonken uit zijn oogen sloeg. 
De van radium uitgaande stralen werken ook chemisch. Hierop 
wyst reeds het bruin worden van baryumplatinacyanuur. By het 
openen van een fleschje met, een sterk praeparaat namen de cürie’s 
den reuk van ozon waar, dat ook door het blauw worden van jood- 
kalium-styfselpapier werd aangetoond. Giesel vond de lucht vooral 
sterk ozonhoudend in de buurt van radium , dat bij de warme kachel 
^ Dat beide stralen het doen bewees MARCKWALD, door beurtelings nabij het baryt- 
zout zijn radiotelluuv (dat alleen de «-stralen uitzendl) te brengen en een radiumzout , 
dat in aluminiumblad gewikkeld was, waardoor de «-stralen teruggehouden werden. 
