HET RADIUM. 
177 
de verdichte emanatie zich weêr begint te vervluchtigen is — 150° 
voor radium, — 120® voor thorium. Uit alle waarnemingen bleek, 
dat de emanaties van de temperatuur afhankelpke dampdrukkingen 
hebben en dat het derhalve stellig chemische lichamen zijn. Doch 
welke, en wat is hun oorsprong? 
Om die laatste vraag het eerste te beantwoorden , men moet het 
er wel voor houden — hoe vreemd dit schijnen moge — dat de 
emanatie het gevolg is van een chemische verandering van het radium 
in het zout. Het emanatie-vermogen van het radiumzout , ’t grootst 
in de roode gloeihitte , gaat bij nog hoogere temperatuur verloren , 
doch niet voor goed ; na een tijd van rust komt het terug. De ema- 
natie wordt dus in het zout telkens opnieuw gevormd. 
De beantwoording der eerste vraag is lastig wegens de minimale 
hoeveelheid , zoodat alleen de spectraal-analyse eenige opheldering geven 
kan. De zaak wordt daardoor nog moeilijker , omdat zoowel het vaste 
radiumzout als de oplossing gas ontwikkelen kan , dat niet direct 
uit de emanatie stamt, en bij ’t verzamelen in meerdere of mindere 
mate daarmede vermengd wordt. 
Radiumbromiede wordt, in gekristalliseerden staat bewaard, geel 
en GiESEL nam daaraan zwakken reuk naar broom waar. Daar ’t zout de 
zuurstof der lucht in ozon omzet, is de verklaring daarvan niet moeilijk. 
Het ozon maakt eenig broom vrij. Ten gevolge van dien is ook vorming 
van radiumhydroxyde en vervolgens ook (door aantrekken van koolzuur 
uit de lucht) van koolzuurradium te wachten. Het lukte werkelijk 
aan giesel dit aan te toonen ; doch het waarnemen van het 
blauw worden van rood lakmoespapier (alkalische reactie der vrije 
basis) werd bemoeilijkt door de bleeking daarvan , veroorzaakt door 
’t gelijktijdig ontstaan van onderbromigzuurzout. 
Dit is nog niet alles. De geschetste langzame ontleding van het 
radiumbromiede gaat nog vergezeld door de vorming van een gas, 
dat ten deele in de kristallen besloten blpft. Bij ’t oplossen in water 
brengt dit gas , zich uitzettend , een knetterend geluid teweeg en 
maakt het vocht melkwit. Een oplossing van radiumbromiede gedraagt 
zich eender; zij wordt geel door vrij broom en ontwikkelt, langzaam 
maar gestadig een kleurloos gas. Dat dit radioactief is , phosphores- 
centie veroorzaakt en het glas van de pipet , waarin men het op- 
zamelde , kleurde , zal , naar ’t geen over geïnduceerde activiteit 
gezegd is, geen uitleg behoeven. 
Op verzoek van giesel werd dit gas nader onderzocht door runge 
12 * 
