HET RADIUM. 
179 
chemisch proces plaats vindt , pleit — behalve het allengskens voor 
den dag komen van ’t helium-spectrum — een bepaling van rüther- 
FORD aangaande de warmteontwikkeling van radium. Deze verhitte 
radiumzout zoolang als het nog emanatie verloor , welke in een 
U-buis, gedompeld in vloeibare lucht, verdicht werd. Thans werd 
de warmte bepaald , die het van zijn emanatie beroofd radium- 
zout ontwikkelde. Deze verminderde snel en was binnen eenige uren 
gedaald tot een minimum van 30 pCt. van T bedrag, voordat het 
zout van de emanatie beroofd was. Later nam dan de warmte-ont- 
wikkeling langzaam weêr toe. Daarna werd de toegelakte buis , 
waarin de emanatie was opgevangen , in den calorimeter geplaatst. 
De afgegevene warmte klom in eenige uren tot + 70 pet., zoodat 
zout en emanatie na de scheiding ongeveer zooveel ontwikkelden als 
vroeger vereenigd. Hieruit volgt dus, dat de chemische omzettingen, 
die in radiumzout hoogstwaarschijnlijk de warmteontwikkeling teweeg 
brengen, voor ’t grootste gedeelte in de emanatiestof plaats grijpen. 
Dat voorts helium een eindproduct zou zijn van de radium-emanatie , 
wint aan waarschijnlijkheid door het herhaaldelijk geconstateerd ge- 
zamenlijk voorkomen van helium en radioactief gas. Zoo heeft men 
in de gassen ontwikkeld uit de warme bronnen van Bath ^ (zie de 
noot op bladz. 162) helium aangetoond en vonden de curie’s, bij 
den aanvang van hun onderzoekingen, dat het uraanpekerts , in T 
luchtledig verhit, behalve een klein sublimaat (actiever dan ’t oorspron- 
kelijk mineraal) kooloxyde-gas ontwikkelt plus eenig argon en helium. 
De emanatie , die ook ramsay en soddy sterk radioactief vonden , 
gedroeg zich overigens als een inert gas. Door elektrische ontlading 
by tegenwoordigheid van zuur en alkali , door een warm mengsel van 
magnesiumpoeder en kalk, als ook door brandende phosphorus bleef 
zij onveranderd. 
Ziedaar wat over de chemische natuur der emanatie bekend is. 
Wellicht bevat zij nog een onbekend element (wegens de waarge- 
nomen onbekende spectraal-lijnen) dat tegelijkertijd met het helium 
uit het radium ontstaat. Dit gist althans ramsay. 
Vermeld zij nog dat de ph37siologische werking van de emanatie 
thans bestudeerd wordt door prof. d’arsonval en Dr. bordas. Zij 
^ Dat men radium in dit bronwater vermoedt, schijnt vooral hierop gegrond, dat 
de radioactiviteit van ’t ontwikkeld gas in dag tot op de helft vermindert, 
’t geen klopt met wat RUTHERFORD voor de radinm-emanatie vond (3,71 dag). 
