192 DE THEORIE VAN VAN ’t HOEF OVER DE CONSTITUTIE VAN OPLOSSINGEN 
Ook komt het voor , dat zij eerst toeneemt en bij voortgezette 
verdunning weêr afneemt. Verder is bij vele oplossingen gevonden , 
dat zij volgens de moleculairgewichts-bepalingen niet gedissocieerd 
zijn, maar toch den stroom goed geleiden. Onder de oplossingsmiddelen 
kwamen in dit geval ook voor vloeibaar zwavelig-zuur en tot vloeistof 
verdichte ammonia. 
De moleculairgewichts-bepaling wordt gedaan hetzij uit de vries- 
puntdaling der oplossing of door de verhooging van het kookpunt. 
Is de waargenomen vriespuntdaling eener oplossing van p procent 
opgeloste stof = A en het moleculairgewicht dezer stof = M , 
M 
dan is de moleculaire vriespuntdaling t = A X — » maar zij is 
T2 T2 p 
volgens de theorie ook t = 0,02 — , waaruit M = 0,02 — X 
Bij het kookpunt eener oplossing is de dampspanning gelijk aan 
de drukking der buitenlucht ; heeft men nu de dampspanning van 
het zuivere oplossingsmiddel bij dezelfde temperatuur bepaald , dan kent 
men de dampspanningsvermindering , waaruit men de moleculaire 
dampspanningsvermindering kan berekenen, als het moleculairgewicht 
der opgeloste stof bekend is ; maar volgens de theorie van van ’t hoff 
moet dit 0,01 IND zijn, als — moleculairgewicht van het oplos- 
singsmiddel , zoodat men hierdoor het moleculairgewicht der opgeloste 
stof kan bepalen. Deze methode van moleculairgewichts-bepaling 
noemt men wel de ebullioscopische methode , terwijl men die uit de 
vriespuntdaling de cryoscopische noemt. 
Voor oplossingen in andere vloeistoffen dan water is het kahlen- 
BERG gebleken ^ , dat de bepaling van den dissociatiegraad onmogelijk 
is , omdat de moleculairgewichten in den regel normaal of grooter 
dan normaal zjjn , hoewel de oplossingen goed geleiden. 
»Het is een bekend feit dat moleculairgewichten, bepaald naar 
de cryoscopische of ebullioscopische methoden, soms toenemen met de 
verdunning , dan veranderen ze weer eens niet veel bij de verdun- 
ning en soms nemen ze ook wel af als de verdunning toeneemt. 
Het laatste gedrag is alleen in overeenstemming met de theorie van 
oplossingen en de theorie van electrolytische dissociatie. Verder komt 
het voor dat stoffen een abnormaal laag moleculairgewicht toonen 
en haar oplossingen toch geen geleiders zijn van electriciteit.” Dit 
^ Journ. of Phys. Cheni,, 3, p. 379, 1899, 4, p. 709, 1900. 
