EN DE ELECTROLYTISCHE DISSOCIATIE. 
193 
heeft KAHLENBEHG aangetrofifen bij oplossingen van diphenylarnine in 
methylcyanide. 
Hij komt tot de conclusie dat de electrolytische dissociatietheorie 
onhoudbaar is in het geval van oplossingen in andere vloeistoffen 
dan water. Omtrent de oplossingen in water heeft kahlenberg zelf 
een nader experimenteel onderzoek ingesteld. 
Onderzocht werden de volgende stoffen : 
De chloriden van natrium , kalium , magnesium , baryum en kwik ; 
broornkalium en joodkalium ; kaliumchloraat ; de nitraten van kalium 
en zilver. 
De sulfaten van magnesium , zink , mangaan , cadmium , nikkel , 
cobalt, ferrosulfaat en cuprosulfaat. 
In ’t geheel 18 zouten. 
Van de oplossingen dezer zouten , bij verschillende concentraties 
genomen , wordt gemeten het geleidend vermogen van den electrischen 
stroom bij 0° en bij 95®, de verlaging van het vriespunt en de ver- 
hooging van het kookpunt. 
De resultaten der metingen van het geleidend vermogen worden 
graphisch voorgesteld , zoodat de ordinaten de derde machtswortel 
zijn van de volumina , waarin 1 gram aequivalent der stof is opge- 
lost en de abscissen het moleculair (eigenlijk aequivalent) geleidend 
vermogen. 
De chloriden geven overeenkomstige lijnen , ook de nitraten en de 
sulfaten. Tevens gelijken de lijnen der nitraten veel op die der chlo- 
riden , maar de kromme lijnen der sulfaten zijn meer kenmerkend 
voor deze groep. 
Bij 0® neemt het moleculair geleidend vermogen toe met de ver- 
dunning en de kromme lijnen toonen duidelijk het streven van het 
moleculair geleidend vermogen om een maximumwaarde te bereiken. Bij 
95® is de kromme lijn voor magnesiumsulfaat bijna een rechte lijn ; 
maar ook die van de andere verbindingen toonen in mindere mate 
het streven een maximumwaarde te bereiken dan de kromme lijnen 
van 0®. 
Men kan nu den dissociatiegraad der opgeloste stof bij verschillende 
concentraties uit deze waarnemingen afleiden , zoowel bp 0® als bij 
95®. Eveneens kan men uit de vriespuntdaling en de verhooging van 
het kookpunt, by verschillende concentratie der oplossingen, den 
dissociatiegraad der opgeloste stof bij die temperaturen vinden. 
De moleculaire geleidbaarheidsbepalingen bij 0® leeren den dissociatie- 
