EN DE ELECTROLYTISCHE DISSOCIATIE. 
195 
tisch gedissocieerd zijn. jones en chambers trachten hun «abnormale” 
vriespuntdalingen in overeenstemming te brengen door aan te nemen, 
dat de zouten hydraten in de oplossingen vormen. Er kan moeilijk 
eenige twijfel bestaan , dat deze zouten zich met water verbinden om 
hydraten te vormen ; maar wanneer de auteurs trachten dit te ge- 
bruiken om de «abnormaal” lage vriespunten der oplossingen te 
verklaren , dan zou het goed zijn hun te herinneren , dat de dissociatie- 
theorie zelve was verkondigd om «abnormaal” lage vriespuntdalingen 
te verklaren; en als zij erkennen, dat deze daarvoor onvoldoende is , 
zoodat zij de hydraattheorie te hulp roepen , het goed zou zijn in 
het aangezicht der feiten ronduit de zwakte der dissociatietheorie te 
erkennen , en voortaan de feiten alleen te verklaren op de basis der 
hydraattheorie.” 
Verder beroept kahlenberg zich nog op dampspanningsbepalingen 
van DiETERici van een reeks electrolyten en niet-electrolyten opgelost 
in water van 0^'. Deze toonen b.v. geregelde afneming der moleculaire 
dampspanningsvermindering by toenemende verdunning. Hiertegen is 
echter reeds door abegg ^ te recht de opmerking gemaakt , dat bij 
die lage temperatuur de metingen van dieterici niet nauwkeurig 
genoeg kunnen zijn om deze zaak uit te maken. 
De kookpuntbepalingen van kahlenberg gaven zeer opmerkelijke 
uitkomsten. 
Chloornatrium Na Cl, chloorkalium K Cl, broomkalium K Br, en 
joodkalium KJ, toonden een moleculairgewicht dat, geheel in strijd 
met de theorie , afneemt bij toenemende concentratie en bij de meest 
geconcentreerde oplossing was het kleiner dan de helft van het eigenlijk 
moleculair gewicht , alsof de moleculen in meer dan twee ionen ge- 
splitst waren. 
De chloriden van baryum en magnesium (Ba Clg en Mg Clg) ge- 
dragen zich evenzoo. Bij de grootste concentratie toonen de moleculen 
zich in meer dan drie ionen gesplitst. 
Kwikchloride toont bij de kookpuntmethode geen dissociatie ; het 
moleculairgewicht was hier bij sterkere concentratie grooter. 
Kaliumchloraat en de nitraten van kalium en zilver gedragen zich 
volgens kookpunt- en geleidingsmethode behoorlijk volgens de theorie. 
De sulfaten van magnesium , zink en cuprosulfaat toonen bij de 
1 mrd. Jnn,, 64, p. 486—506, 1898. 
