204 
HET WOESTIJN-LABORATORIUM TE TUCSON JN ARTZONA. 
Het regent in de woestijnen wel degelijk, en het gemis van regen 
is noch een voorwaarde, noch een kenmerk van zulk een streek. 
Het eenige beslissende is , dat de regenval geringer is dan de ver- 
damping. In zeer droge en zeer warme klimaten kan dit echter 
gepaard gaan met een regenval die 2 a 3 maal zoo groot is als in 
ons land , en te Tucson bedraagt het jaarlijks vallend regenwater 
nog meer dan één derde deel van onzen regenval. 
Zeer beslissend is daarentegen de vraag , hoe die regen verdeeld 
is. Is er het geheele jaar door wat water beschikbaar, maar toch 
in ’t geheel te weinig , dan treft men de zoogenaamde droogte-flora 
of xerophytische vegetatie aan. Dat zijn planten met smalle, dikwijls 
opgerolde of kleine bladeren , met een leerachtige opperhuid en harde 
droge weefsels , die met weinig water tevreden moeten wezen en dus 
in alle opzichten zooveel mogelyk tegen verdamping beschermd zijn. 
Zij hebben zeer lange wortels, de Proso/?^s•heesters b.v. van 50 voet 
en meer, om het beetje water uit den grond zoo zuinig mogelijk te 
kunnen vergaren. Is de regenval daarentegen meer periodisch, dan 
krijgt men planten , die veel water in zich kunnen ophoopen , niet 
droog en houtig en dun , maar saprijk en vleezig zijn , ofschoon met 
geringe oppervlakte en een dikke droge huid. Dit is het type der 
cactussen , en deze zijn dan ook , zoowel rondom Tucson als elders 
een der meest kenmerkende trekken der flora. Huishooge , bijna 
onvertakte stammen, in wier gaten de vogels nestelen evenals bij 
ons de spechten in de boomen , staan hier en daar tusschen het lage 
struikgewas verspreid. Of de cactus ziet er uit als een vat en wordt 
door den inlander dan ook bijna als zoodanig beschouwd; want hij 
hakt den kop er af, roert het merg tot brei en gebruikt die brei 
als drank. 
Tusschen de heesters is de grond kaal , droog en poederachtig. 
Meestal bestaat hij uit zand , soms uit gips , soms is hij doortrokken met 
alcalische zouten of met gewoon zeezout, als bij het zoutmeer of Salt- 
lake. Enkele malen vormen zwavelzure natron koolzure natron , of zelfs 
chloorcalcium en chloormagnesium de oorzaak van de ongeschiktheid 
voor den plantengroei. Zulke gronden zijn dikwijls inwendig geheel 
nat en alleen met een droge en verstuivende , maar zich dan telkens 
vernieuwende korst bedekt; planten dragen zij op uitgedroogde heu- 
veltjes van gewonen grond , als op belten , of in de nabijheid van 
bronnen of putjes. 
Die dorre en droge oppervlakte is natuurlijk een speelbal der winden. 
