CLARKF/S WAARNEMINGEN 
OP DEN EDDYSTONE-VUURTOREN 
OMTRENT DEN NAJAARSTREK DER VOGELS. 
DOOR 
A. A. VAN PELT LECHNER. 
De Engelsche ornitholoog w. eagle clarke , die zich reeds vele 
jaren met de studie over het trekken der vogels heeft bezig gehouden , 
besloot in 1901 eens een maand persoonlijke observaties te doen op 
den Eddystone vuurtoren. Hij koos dien vuurtoren uit , omdat hij 
op de zuidkust van Engeland staat , het beste gedeelte van het kust- 
land om den herfsttrek na te gaan, en hij bovendien ver in het 
Kanaal geplaatst is. Clarke verbleef er van 18 September tot 19 
October, en gaf van zijn bevindingen een uitvoerig verslag in The 
Ibis (1902), waaraan het volgende is ontleend. 
De Eddystone rotsen bestaan uit drie naast elkaar liggende riffen , 
die 14 mijlen ten Z. W. van Plymouth liggen. Het middelste is het 
grootste; zijn zichtbare lengte bij laag water is ongeveer 150 meter, 
terwijl zyn beschuimde kop dan 15 meter boven de zee uitsteekt. 
Bij hoog water zijn al de rotsen onder water of wordt hun hoogste 
punt bespoeld. De vuurtoren staat geïsoleerd op het noordelijk ge- 
deelte van het hoofd-rif en is een massief gebouw van 168 voet 
hoog. De galerij is 130 voet boven de zee gelegen. Het licht-toestel, 
bestaande uit een dubbele reeks dioptrische lenzen boven elkaar 
geplaatst , elk met een lamp van zes branders , geeft een lichtsterkte 
van 80.000 kaarsen. Bij helder weêr wordt maar één lamp aange- 
stoken , terwyl het volle licht gebruikt wordt , wanneer het zeebreker- 
licht van Plymouth , op een afstand van 1 1 mijlen , onzichtbaar 
