OMTRENT DEN NAJAARSTREK DER VOGELS. 
211 
Alle (bij deze en andere gelegenheden) gevangen Spreeuwen be- 
hoorden tot de variëteit met purperMeurigen kop , die , naar beweerd 
wordt , van vastelandschen oorsprong is ; de eenige exemplaren , die 
CLARKE daarvan ooit elders zag , waren op den Spurn Head-vuur- 
toren gevangen ; hp hield die ongetwijfeld voor immigranten. 
Toen de trek in de eerste morgenuren op zijn drukst was , 
leverde die een schouwspel op , dat alle beschrijving te boven gaat. 
Schitterend, als het ware in gepolijst goud , fladderden zwermen 
vogels in de heldere , draaiende lichtstralen rond , of vlogen bp de 
hoeken van den toren er doorheen ,* deze laatsten werden slechts 
voor een oogenblik verlicht; als fantastische verschpningen kwamen 
zij in de duisternis op. De vogels, die in de stralen opvlogen — 
en het waren er vele — geleken op ballen of strepen naderend 
licht. Van de gevederde reizigers, die tegen het glas stieten, vielen 
eenige als steenen omlaag, terwijl andere in hun wilde poging om 
het brandpunt van het verblindende licht te bereiken , hard tegen de 
vensters aanbonsden. Uit de stralen gekomen kwamen er verschei- 
dene in botsing met den koperen koepel van de lantaren ; als 
vuurpijlen vielen de dieren dan naar beneden in de branding , door 
een regen van veeren , die als gouden vlokken schenen , langzaam 
gevolgd. Boven en onder de opgewonden menigte in de verlichte 
ruimte , fladderden talrijke vogels verward in het duister rond , een 
tooverachtig contrast vormend met hun makkers , die in de licht- 
zee schitterden. 
De verschillende mate , waarin de onderscheidene vogelsoorten 
door het licht worden aangetrokken , kon goed opgemerkt worden. 
De Spreeuw was de gevoeligste ; deze vogel werd door den invloed 
van de lantaren als dol. Geheel onbevreesd en onverschillig voor 
de aanwezigheid van menschen op de galerij , stiet hij tegen ons 
aan om de lantaren te bereiken ; na vergeefsche pogingen zat hij 
eindelpk uitgeput op de kozijnen der vensterramen , het licht om 
zoo te zeggen indrinkende , totdat hij geheel verdoofd werd ; opge- 
nomen zat hp dan genoegelijk op iemands hand. Vele werden van 
de lantaren opgenomen en overgeworpen in de duisternis , maar 
verscheidene kwamen terstond terug. 
De Leeuwerik was niet minder gevoelig voor het licht. Veel min- . 
der was dit het geval met de soorten van het geslacht Turdus. De 
Merels en Zanglijsters naderden de lantaren vrijer dan de andere 
