OMTRENT DEN NAJAARSTREK DER VOGELS. 
213 
aanbreken van den volgenden dag was de toestand van den damp- 
kring steeds afwisselend , nu eens helder , dan weer betrokken , met 
een weinig mist , waardoor het zeebrekerlicht te Plymouth onzicht- 
baar was en men op den „Eddystone” dus alle lampen moest laten 
branden. De wind woei uit het O. N. O. en variëerde in kracht van 
een middelmatige tot een zachte bries. Wanneer men op de licht- 
stralen acht gaf, kon men den oogenblikkelijken toestand van den 
dampkring daaruit opmaken en eenigszins van te voren nagaan of 
men iets van den trek zou bespeuren. Bij een vochtigen dampkring 
werden de lichtstralen bijzonder duidelyk zichtbaar en dan naderden 
de vogels terstond ; doch zoodra de vochtigheid verdween , werden de 
stralen ijler en nauwelijks zichtbaar ; de vogels werden dan niet 
meer gezien. Tijdens de gunstige observatiemomenten (tusschen 7.35 
’s avonds en middernacht) werden de volgende soorten opgemerkt: 
Zanglijsters , Groote Lijsters Koperwieken , Leeuwerikken , Goudhaantjes , 
Spreeuwen (de eerste om 10.30), Merels (11.30), Tapuiten (11.45), 
Groote Gele Kwikstaarten en Roodhorst-Tapuiten (middernacht). Om 9.49 
passeerden eenige Charadriën ^ wier loktoon clarke onbekend was. 
De meeste waarnemingen werden gedaan tusschen 11.15 ’s avonds en 
middernacht. Bij tusschenpoozen , tusschen 1 uur ’s nachts en het 
aanbreken van den dag werden Kwikstaarten , Groote Lijsters , Goud- 
haantjes , Spreeuwen, Leeuwerikken, Tapuiten, Wmterkoninkjes {Anorthura 
troglodytes , L.) Zanglijsters , Graspiepers , Koperwieken , Merels en 
Stormvogeltjes {Procellaria pelagica , L.) gezien; de hoofdmomenten 
vallende van 1 uur ’s nachts tot 1.45 en van 2.30 tot 3 uur ’s vóór- 
middags. Eenige der genoemde soorten werden slechts bij oogenblikken , 
totdat het daglicht aanbrak, waargenomen. Zanglijsters en Leeuwerikken 
vormden de groote meerderheid'; het aantal Groote was ook be- 
langrijk ; in het oog loopend zeldzaam daarentegen waren Spreeuwen. 
Over den trek bij dag deelt clarke het volgende mede. 
Hij begint met er op te wijzen hoe moeilijk het is kleine vogels op 
zee te onderscheiden. Daar de oppervlakte van het water steeds in be- 
weging is , vormt dit al een zéér slechten achtergrond om vliegende 
vogels in ’t oog te krijgen. Vooral donkere en weinig geteekende 
soorten zijn moeilpk te herkennen ; vogels , die min of meer wit 
geteekend zijn, vallen daardoor onder het vliegen bijna direct op. 
De dag-trekbewegingen gingen over het Kanaal in een bepaald 
zuidwaartsche richting. Hoofdzakelijk namen er Graspiepers, verschil- 
