232 
DE NEUSHOORNS VAN DEN INDTSCHEN ARCHIPEL. 
schreeuwen te verjagen en toen dat niet hielp , besloten zij hem een 
strik om den hals te werpen en den misdadiger naar het huis van 
den planter te brengen. Het gelukte ook hem een strik om te doen , 
maar toen de koelies begonnen te trekken , schudde de rhinoceros 
zich onwillig, zoodat de lui tegen den grond vielen en draafde 
kalm het woud weêr in.” 
Een andere, die op zijne avondwandeling ook op een tabaks- 
plantage was gekomen , bleef in stomme verbazing minuten lang op 
den weg voor het assistentenhuis staan en keek het onafgebroken 
aan , zoodat de juist op de galerij zittende planter snel zijn geweer 
kon halen en dit, dat jammer genoeg slechts met hagel geladen 
was, op hem kon losbranden, waarop de neushoorn met een beweging 
van schrik in de wildernis verdween.” 
»Niet altijd zijn zij echter zoo gemoedelijk,” zegt dr. hagen, »en 
ik ken een planter, die bij een plotselinge ontmoeting, waurbij de 
rhinoceros hem zonder oorzaak aanviel , zijn leven slechts had te 
danken aan een buitengewoon gelukkig schot.” 
De inlanders op Sumatra jagen hem op verschillende manieren. 
Beoosten Padang, te Padang Resie, werden, zooals muller mede- 
deelt, drie voorwerpen door de Maleiers in kuilen gevangen. De 
inlanders maken daartoe, op de paden door de neushoorns gemaakt, 
kuilen met loodrechte wanden , 6 a 7 voet lang en 2^/3 a 3 voet 
breed. Het inwendige dezer kuilen wordt rondom met houten paal- 
werk versterkt , opdat het dier niet den lossen grond zou afgraven en 
er uitkomen. De opening wordt met dunne takken en bladeren be- 
dekt. Meestal vangt men ze op deze wijze onbeschadigd , ofschoon 
het wel gebeurt, dat zij door den val een beenbreuk krijgen. Muller 
betaalde voor een op deze wijze levend gevangen rhinoceros ƒ 60. — 
voor tapirs ƒ48.30. De Batta’s jagen hem met het geweer, door 
hem te besluipen en hem een kogel ter dikte van een dunnen vin- 
ger tusschen de ribben te jagen. Valt hy daardoor niet, dan tracht 
de een vóór hem te komen en terwyl deze zijne aandacht trekt, 
sluipt de andere achter hem en houwt hem met een vlijmscherpen 
parang de achilles-pees door. 
Ook in Deli heerscht het bijgeloof, dat vergiftigde drank in een 
hoorn geschonken , door bruisen het vergif verraadt. De hoorns zijn 
daarom zeer duur. 
