SCHUURBIEZENi 
239 
men die men kent. Aan hen sluiten zich de aren der wolfsklauwen 
en Selaginella' s aan , aan deze de kegels der Cycadeeën en naaldboo- 
men en aan deze de kegelvormige groepeeringen der vruchtbladeren 
in de bloemen van het muizenoor i^Myosruus^ en van de Magnolia s. 
Deze planten toch , die tot de groep der Ranonkelachtigen behooren , 
vormen de nauwste aansluiting der eigenlijke bloemplanten aan de 
naaldboomen. Merkwaardig is ook, dat onder de naaldboomen de 
Taxus, een der laagste typen, in zijn mannelijke bloemen de eigen- 
aardige schildjes der paardestaarten op typische wijze nabootst. 
Aan de andere zijde toonen de aren der Calamieten en van enkele 
andere fossiele paardestaartachtigen een lageren graad van differen- 
tieering dan de thans levende soorten. Gaan wij beider bouw meer 
in bijzonderheden na. 
Een aartje van een Equisetum bestaat uit een spil, waar rondom, in 
boven elkander gelegen kransen, talrijke kleine gesteelde schildjes zitten. 
Elk schildje is zeskant , ten gevolge waarvan zij , zoolang zij jong zijn , 
nauwkeurig aan elkander sluiten. Aan zijne onderzijde , rondom den 
steel , draagt elk schild een aantal zakjes , waarin de sporen ontstaan. 
Sommige soorten hebben tal van zulke sporedoosjes aan elk schildje, 
andere maar weinige. De schildjes kan men , vooral om hunne groe- 
peering in kransen , die met de bladkokertjes van het overige deel 
der stengels overeenkomen , beschouwen als veranderde bladeren. 
Men noemt ze dus vruchtbare of fertiele bladeren in tegenstelling met 
de gewone , onvruchtbare of steriele, die de stengel elders draagt. Wij 
hebben dus hier een volledige scheiding van deze twee soorten , de 
stengel draagt alleen steriele , de aar alleen fertiele aanhangselen. 
Bij de Calamieten en enkele andere fossiele geslachten , zooals 
Annularia en Aster ophyllites, is dit nu anders. Hier bestaan de aren , 
die in den versteenden toestand dikwijls zeer fraai bewaard zijn , uit 
afwisselende kransen van fertiele en van steriele bladeren. De fer- 
tiele zijn gesteelde schildjes , die de sporedoosjes , meest in gering 
aantal , aan de onderzijde rondom den steel dragen ; zy zijn dus eigen- 
lijk geheel gelijk aan die der paardestaarten. Met hen wisselen kransen 
af, die overeenkomen met de gewone bladkransen op den stengel 
onzer paardestaarten. Alleen met dit verschil, dat zij geen enge ko- 
kertjes zijn ; want dan zouden zij de schildjes niet kunnen omvatten 
en beschermen. Zij zijn schotelvormig uitgebreid en aan den rand 
van den schotel schubvormig omhoog gebogen. De schoteltjes scheiden 
de kransen der schildjes van elkander , elk schoteltje ligt onder één 
