DE KOFFIERAT. 
253 
zwart , maar bij enkele voorwerpen is hij aan de punt , over eene 
lengte van 0.08 tot 0.14 M. , wit. De bovenkop en vandaar schuins 
opwaarts tot den onderrand der ooren , is meestal vuil wit met 
donker grijze vlekjes; het midden gedeelte van den kop is zwartachtig , 
het geheele voorste gedeelte zwart of zwartbruin , welke kleur ook 
de oogen omringt en zich achterwaarts over de wangen uitbreidt. 
De bovenlip en het gedeelte aan weerszyden van den neus is wit ; 
onder elk oog is een langwerpig wit vlekje ; de borstels van den 
snuit zijn zwart. 
Van Sumatra zijn voorwerpen bekend, waarvan de grondkleur 
donker grijs was met bruin en geelbruin gemengd en die , inplaats 
van strepen , donkere vlekken op den rug hadden. Bij dezen kleurslag 
was de kop gewoonlyk meer grauw, terwijl het wit flauw was of 
in ’t geheel niet aanwezig. 
Exemplaren van Borneo en Timor vertoonden weer een anderen 
kleurslag. De geelachtig bruine haren op de bovendeelen hadden 
namelijk zwarte punten , waardoor de rug een vlokachtig, als ’t ware 
gemarmerd aanzien kreeg. De zwarte kleur had soms zelfs op den 
rug de bovenhand. De staart en pooten waren zwart , de nek en de 
kop min of meer zwartbruin, met slechts weinig wit onder de 
oogen , maar een vuilachtig gelen vlek op de wangen vóór de ooren. 
De kofiBerat is overal algemeen , in het bizonder in en bij de wonin- 
gen , waar hij , zooals dr. hagen zegt , evenals onze kat , bizonder 
graag in den maneschijn op de daken gaat wandelen en in den paar- 
tijd een even onaangename muziek maakt. Hij is in de hoender- 
hokken een zeer gevreesde gast ; want behalve van hoenders is hij 
ook een liefhebber van de eieren , die hij uitzuigt. Niet minder 
houdt hij echter ook van ananas. Dr. hagen ving ze met deze lok- 
spijs geraakkelijk in vallen ; maar zijn naam heeft hij te danken aan 
de omstandigheid , dat hij bizonder gaarne de rijpe vruchten van den 
kofiBestruik eet. Als deze vrucht rijp is , ziet men dikwijls op de 
paden in de kofiBetuinen witachtige hoopjes drek liggen , welke geheel 
en al bestaan uit aan elkaar gekleefde koflBeboonen , door de kofiBerat 
genuttigd en onverteerd weer verwijderd , nadat hij het vruchtvleesch 
verteerd heeft. Volgens de Javanen zijn dit juist de beste boonen , 
waarschijnlijk omdat het dier de rijpste vruchten gebruikt. Maar 
daar deze boonen geheel gaaf zijn en hunne kiemkracht niet verloren 
hebben , draagt de kofiBerat op deze wijze niet weinig bij tot ver- 
