258 
DE KNOPGALLEN DER BLOEMBIEZEN. 
licht bruin van kleur. Op een afstand gezien zeer nietig , zyn zij 
van nabij beschouwd zeer fraai. Binnen de zes bloemblaadjes staan 
zes meeldraden en een vruchtbeginsel , dat later tot een glinsterend 
zwart nootje uitgroeit , omhuld door het verdroogde bloemdek. Dit 
glinsterende vruchtje deed aan de soort den naam van lamprocarpus 
geven. 
De stengel bestaat uit weinig lange geledingen , op wier grenzen 
grasachtige , doch rolronde bladeren zijn vastgehecht. Elk blad zit op 
een lange scheede , die als een koker den stengel omgeeft. Naar 
onderen toe , langs den stengel , worden de scheeden breeder en het 
eigenlgke blad kleiner , en zoo ziet men allengs een overgang tot de 
schubben van den wortelstok , die eigenlijk scheeden zonder blad- 
schijf zijn. 
Dit laatste is van belang voor een juist begrip der gallen , daar 
deze eigenlijk ook slechts uit zulke scheeden zonder of bijna zonder 
bladschijf bestaan. Zij herhalen in knopvorm , dicht opeengehoopt , 
wat de wortelstok meer wijd uiteen , over zijn geheele lengte ver- 
toont. De gallen zijn zoo groot als een rijksdaalder, soms zelfs 
grooter, maar aan dunnere stengels niet zelden kleiner. Zjj zitten soms 
dicht bij den grond , soms hooger op den stengel , soms zelfs in den 
bloemtuil. Elke gal is een min of meer platte groep van lange knop- 
pen. In plaats van door te groeien , is de stengel kort geworden , 
heeft talrijke knoopen dicht bijeen gemaakt en aan eiken knoop een 
groote breede bladscheede. Sommigen daarvan dragen nog een rolronde 
slip aan hun top als min of meer onvolkomen ontwikkeld blad , de 
meesten echter niet. Al die scheeden zouden samen al een voldoende 
woonplaats voor de galvormende luisjes geven. Maar de gal groeit 
verder. In den oksel der scheeden ontstaat nog eens juist zulk een 
gal, ten minste in een aantal der ondersten en grootsten. Maar daar 
dit aantal niet zelden tien en meer bedraagt , ziet men gemakkelyk 
hoe samengesteld de gal kan worden. 
Zulke voorwerpen vallen 'natuurlijk spoedig in het oog. Zij doen 
dit des te meer, omdat zij in kleur van de overige deelen der plant 
afwijken. Zij treffen ons door een helder roode of meer bruinroode 
kleur , tusschen het groen der bloembiezen. 
Of de gallen hoog of laag aan den stengel zitten en dus lang of 
kort gesteeld schijnen te zyn hangt eenvoudig af van het oogenblik, 
waarop de luisjes hun werk begonnen. Beginnen zij zóó laat, dat de 
bloemtuil al bezig is gevormd te worden , dan kunnen zij slechts 
