UIT DE GESCHIEDENIS VAN DE HUISHOENDEDS 
DOOR 
G. KALSBEEK. 
Geen geschiedverhaal , geen sage meldt ons , waar en wanneer 
de mensch de huishoenders het eerst tot huisdieren maakte. Reeds 
in de oudste geschriften wordt het huishoen ons als een algemeen 
bekende vogel voorgesteld. Zoo vinden wij ze reeds afgebeeld- op 
Babylonische monumenten uit de 6® en 7® eeuw vóór Chr. en de 
Chaldeeërs gaven de hoenders een plaats onder de hemelteekens. 
De Phoeniciërs noemden de sterregroep de Pleiaden een kloek- 
hen , die haar kuikens om zich heen geschaard had. Merkwaardig is 
het, dat in het Oude Testament in ’t geheel niet over hoenders 
gesproken wordt. De Israëlieten zullen toch zeer waarschijnlijk tijdens 
de Babylonische ballingschap met deze vogelsoort hebben kennis 
gemaakt. In Jerusalem zelf mochten geen hoenders gehouden worden. 
De tijd , van wanneer dit verbod dagteekent en ook de reden , die 
er aanleiding toe gegeven heeft , zijn niet met zekerheid bekend. 
Het bekend hanengekraai, dat de ontrouw van petrus jegens zijn 
Meester gepleegd aan het licht bracht , kan hieruit verklaard 
worden, dat de Romeinen, die zich in Jerusalem hadden gevestigd, 
zich aan dat verbod niet stoorden. Als jezüs naar Jerusalem wil 
gaan , ziet hp op den Olijfberg de stad aan zijn voeten liggen en 
spreekt de beteekenisvolle woorden: ,,Hoe dikwijls heb ik u willen 
verzamelen, zooals een kloekhen haar kuikens onder haar vleugels 
verzamelt , maar gij hebt niet gewild’’. 
Of de oude Egyptenaren de hoenders gekend hebben , daarover 
verschillen de meeningen. Baldamüs zegt, dat de Egyptenaren de 
