270 UIT DE GESCHIEDENIS VAN DE HÜISHOENDERS. 
ZOO moest het terstond worden vervangen ; op deze wijze bleef de 
massa der runderen steeds bestaan als „immer rund” en mocht men 
het overige gedeelte met betrekking tot de duurzaamheid van ’t geheel, 
terecht noemen ,, ijzeren vee”. Ook was het wenschelijk , dat haan , kat 
en hond zwart van kleur zijn , want een huis , waar zulke dieren te zamen 
wonen , werd door den bliksem geëerbiedigd , door het vuur ontweken 
en liep alzoo nimmer gevaar, van door de vlammen te worden verteerd. ^ 
Bij het Osterfeest, ter eere van ostara , de glanzende godinne , 
met bloemen bezaaid, gelijk de blinkende sterre in het purperend 
Oosten , werden de eieren rood gekleurd en men schonk ze onder 
elkander weg. De beteekenis van het ei als symbool der vruchtbaarheid 
was reeds bekend bij de Perzen. 
Het is licht te begrijpen , dat met het dier ook de religieuse 
begrippen , die er aan verbonden waren , van volk tot volk gingen. 
Zoo vereerden ’de Slavische volksstammen in Pommeren de hanen en 
knielden biddend voor hen neder. Otto , bisschop van Bamberg 
van het jaar 1109 — 1139, maakte daarvan gebruik om de nog 
heidensche bevolking te bekeeren. Op een zilveren arm, waarin 
besloten waren beenderen van st.-veit, een onbekend jongetje van 
12 jaren , als martelaar onder diocletianus gestorven en in de plaats 
getreden van swantewit, den god van het licht en den hoogsten god 
der Slaven , liet hp een afbeelding van een haan aanbrengen. Daar- 
voor knielden de heidenen , doch zij deden het dan ook voor de 
christelijke reliquiën , trouwens wel onwetend, werden zoo doende 
toch de genadevolle werking van het heilig gebeente deelachtig en 
daardoor vatbaarder om Christenen te worden. De haan wordt in de 
kerk te Bamberg bewaard. ^ 
Bij de Litauërs werden haan en hen als offerande aan de godin 
der aarde geslacht; werd een nieuw huis ingezegend, dan werden 
deze dieren er het eerst ingelaten. Overblijfsels van vroegere hanen- 
offers zijn nog in verschillende gebruiken , die in den oogsttijd plaats 
vinden, op te merken. Is het koren gemaaid, dan wordt op de eene 
plaats den eigenaar op een schotel een haan aangeboden ; op een 
andere wordt op den laatsten wagen , die binnen rijdt , een levende 
of nagemaakte en dan soms vergulden haan geplaatst. Bijna overal 
wordt een Oogsthaan gemeenschappelijk gegeten. 
^ Hofdijk ; Ons Voorgeslacht I. 
^ Sloet ; De dieren in het Germaansche Volksgeloof en Volksgebruik. 
