BOEKBEOORUEELING. 
o' 
Leerboek der natuurkunde en van hare voornaamste toepassingen^ 
door DR. J. BOSSCHA. Vijfde Boek. Zevende druk. Magneetkracht 
en eleetriciteit. Eerste stuk, bewerkt door DR. C. H. WIND. Leiden, 
A. W. SIJTHOFF, 1903. 
Wanneer in den tegenwoordigen tijd een leerboek over naagneet- 
kracht en eleetriciteit geschreven wordt, dan mag men verwachten, 
dat de schrijver daarin een ruime plaats toekent aan de uiteenzetting 
der denkbeelden van faraday en maxwell over de rol , die het 
medium , waarin magnetische en electrische lichamen geplaatst zijn , 
bij hun onderlinge werking vervult. In het door dr, wind bewerkte 
deel van bosscha’s leerboek is ruimschoots aan die verwachting vol- 
daan, want de schrijver heeft zich tot hoofddoel gesteld den lezer 
een inzicht te geven in de door faraday en maxwell ontworpen 
electromagnetische theorie, »zoo grondig als dat bij elementaire be- 
handeling mogelijk is.” Bij de ontwikkeling dezer theorie maakt hij 
bovendien gebruik van de hypothese der electronen in den voorna- 
melijk van H. A. LORENTZ afkomstigen vorm. 
De heden uitgekomen aflevering handelt over de magnetische 
velden. Het eerst werden magnetische velden behandeld omdat men 
door middel van ijzervijlsel zoo gemakkelijk de krachtlijnen kan trek- 
ken bij magnetische werking en zich daardoor een beeld van deze 
velden verschaffen.^) Het verband tusschen electrische kracht, diëlec- 
Zeer fraai kan men electrische krachtlijnen op de volgende wijze aantoonen : Op 
een horizontaal projectietoestel plaatst men een glazen schaaltje met vlakken bodem , 
waarin men een levpentijnlaag ter hoogte van + 1 cM. giet. Hierin strooit men kris- 
tallen van chininesulfaat. De krachtlijnen worden voortgebracht door geelkoperen kogels 
+ 2 cM. middellijn , door koperen stangen verbonden met de conductors eener Wims- 
hurstmachiue. Over de koperen stangen zijn glazen buisjes geschoven, om de electrische 
werking op de kristallen hoofdzakelijk van de kogels te doen uitgaan. 
