BOEKBEOORDEELING. 
279 
trische verplaatsing en diëlectrische constante, alsmede de electrisclie 
potentiaal is daarentegen veel gemakkelijker aan te geven , dan de 
analoga bij magnetische verschijnselen. Daarom werd de magnetische 
theorie daarvan na de electrische behandeld. 
Aan wiskundige ontwikkeling van den lezer stelt het boek geen 
hooge eischen , waaruit echter nog niet volgt , dat het daarom zoo 
heel gemakkelijk te lezen is. Het geeft een duidelijk beeld van de 
wijze, waarop men tegenwoordig magnetische en electrische verschijn- 
selen verklaart , en het verdient daarom niet alleen een warme aan- 
beveling voor den student aan universiteit of polytechnische school, 
maar ook de leeraar in natuurkunde zal zijn moeite beloond vinden, 
als hij dit boek met aandacht leest. 
Een korte uiteenzetting van de grondslagen , waarop de verklaring 
der magnetische en electrische verschijnselen in dit boek gegrond- 
vest is, moge bijdragen om de kennismaking met het boek te be- 
vorderen. 
Magnetische en electrische werking wordt toegeschreven aan de 
verandering, die in de ruimte ontstaan is, door de aanwezigheid 
van een magneet of een electrisch voorwerp. De ruimte, waarin die 
verandering ontstaan is, noemt men het magnetisch veld, wanneer de 
verandering veroorzaakt is door een magneet , electrisch veld als zij 
veroorzaakt is door een electrisch lichaam. 
Daar bij een volkomen ledige ruimte slechts zuiver meetkundige 
eigenschappen kunnen ter sprake komen , kan men daaraan geen eigen- 
schappen toekennen , welke veranderen door de nabijheid van een 
magneet of een electrisch lichaam. Daarom neemt men aan, dat in 
de ruimte een middenstof aanwezig is, waarin magnetische en elec 
trische werking kunnen optreden , en men veronderstelt , dat de 
ether , die ook de drager is van lichtbeweging , die middenstof is. 
De lichtindrukken worden verkregen door prikkeling van de uitein- 
den der gezichtszenuw in het netvlies van ons oog, maar de bewe- 
ging in den ethei , die deze prikkeling veroorzaakt , is er ook bij 
afwezigheid van het oog, en zoo kan men ook spreken van een veld, 
dat de lichtbron omgeeft. 
Verder wordt de veronderstelling gemaakt , dat de electrische ver- 
schijnselen voortvloeien »uit de plaatsverandering van zekere zeer 
kleine deeltjes , die men electronen noemt en waarvan men er twee 
met tegengestelde eigenschappen bedeelde soorten, positieve en negatieve , 
aanneemt. Men denkt zich reeds in ieder niet geëlectriseerd lichaam 
