280 
BOEKBEOORDEELING. 
een groot aantal van deze electronen aanwezig , dan echter van beide 
soorten in zoodanige verhouding en zoo innig gemengd of verbonden , 
dat de werkingen , welke de electronen van iedere soort op zichzelve 
zouden te weeg brengen , elkaar , althans voor zoover wij met onze 
altijd betrekkelijk grove onderzoekingsmethoden kunnen nagaan , vol- 
ledig opheffen. Dezen toestand der lichamen noemt men daarom ook 
neutralen toestand. Een positieve lading denkt men zich te bestaan in 
een plaatselijke overmaat van positieve, een negatieve lading in een 
plaatselijke overmaat van negatieve electronen, beide vergeleken met 
den neutralen toestand.” 
Het ontstaan van positieve en negatieve ladingen bij liet tegen 
elkaar wrijven van twee lichamen in neutralen toestand, kan men 
zich verklaren door aan te nemen , dat deze lichamen electronen aan 
elkaar afgeven. Krijgt het eene lichaam daardoor een overmaat van 
electronen der eene soort, dan moet noodzakelijk het andere lichaam 
een overmaat van die der andere soort krijgen. 
Bij de geleidende stoffen kunnen de electronen zich over groote 
afstanden bewegen , bij de slechte geleiders (isolatoren) is hun bewe- 
gelijkheid beperkt en hier kunnen in het algemeen positieve en 
negatieve electronen op de eene of andere wijze samen verbonden 
voorkomen. 
De waarneembare electrische aantrekkingen en afstootingen kan 
men opvatten »als resulteerende werkingen, voortspruitende uit 
werkingen tusscben de electronen onderling.” Dientengevolge zouden 
dan twee gelijksoortige electronen zich gedragen alsof zij een afstoo- 
ting, twee ongelijksoortige alsof zij een aantrekking op elkaar 
uitoefenen. 
Voor de grootte en de richting van de kracht, die op een elec- 
tron in de nabijheid van electrische lichamen wordt uitgeoefend is 
het niet onverschillig, welke middenstof deze lichamen omgeeft, of 
dit lucht is van dezen of genen verdunningsgraad , dan wel een ge- 
heel ander gas of eindelijk deze of gene vloeistof. Faraday heeft 
dit het eerst aangetoond en daarop berust juist de overtuiging, dat 
de veranderingen in de middenstof (het diëlectricum) de werkingen van 
de geëlectriseerde lichamen naar alle zijden voortplanten. Men neemt 
aan dat de ether niet alleen in het luchtledige is maar alle stofien 
doordringt , en wanneer de ether drager is van electrische toestands- 
veranderingen , dan is dit in overeenstemming met de ervaring , dat 
electrische verschijnselen in deelen der ruimte met weegbare stof in 
