BO EKBEOO R D E ELTxN’ G . 
285 
Denkt men zich namelijk om een electi on een veld , dat naar alle 
richtingen volkomen symmetrisch is ten opzichte van het middelpunt 
van het electron. Op eenigen afstand van dit punt zal de diëlectri- 
sche verplaatsing omgekeerd evenredig moeten zijn aan het kwadraat 
van dien afstand, want de diëlectrische verplaatsing, over een om 
het electron als centrum gelegd boloppervlak genomen , heeft steeds 
dezelfde waarde , en de grootte van zulk een boloppervlak is even- 
redig aan de tweede macht van den straal. Daar nu de electrische 
kracht evenredig is aan de diëlectrische verplaatsing , zoo moet ook 
zij omgekeerd evenredig zijn aan het kwadraat van den afstand tot 
het middenpunt. Is nu verder de electrische aantrekking of afstooting , 
die een klein geladen voorwerp of electron in eenig punt van het 
veld ondervindt, een evenredige maat voor de electrische kracht in 
het punt, zoo moet ook deze electrische aantrekking of afstooting 
evenredig blijken met het kwadraat van den afstand. Dit is nu door 
de proeven van coulomb bewezen. 
In middenstoffen , wier diëlectrische constanten Ki en zijn , is 
de grootte der diëlectrische verplaatsingen toch gelijk , omdat de elec- 
trische stof onsamendrukbaar is , maar de electrische krachten en 
dientengevolge ook de electrische aantrekkingen en afstootingen zijn 
in reden van Ki tot afgenomen , want 
D = ^ F. 
4 TT 
Om nu duidelijk te maken , dat de electrische kracht F op een 
electron met de lading rj een kracht ij F uitoefent, geeft de schrijver 
de volgende uiteenzetting. 
» Stellen wij ons daartoe een positief electron met lading 7 ; voor 
als een niet aan een bepaalde plaats gebonden , d. i. niet aan diëlec- 
trische veerkracht onderworpen , hoeveelheid electriciteit ten bedrage 
van 7/ eenheden , welke ergens op een plaats de daar in den neutra- 
len toestand te huis behoorende electriciteit heeft verdrongen. Bevindt 
het electron zich nu in een van andere oorzaken afkomstig electrisch 
veld, dan is het onderworpen 1*^ aan de krachten, welke het ook 
zou ondervinden indien het door niets dan zijn eigen veld omgeven 
ware , 2® aan de krachten , welke voortvloeien uit het van de andere 
oorzaken afkomstige veld. — De uit het eigen veld voortvloeiende 
krachten kunnen geen resultante hebben. Immers , beschouwen wij 
het electron met niets dan zijn eigen veld om zich heen. Waar het 
zich ook in de ruimte moge bevinden , overal zal dan dit veld het- 
