DE COLLOÏDAALTOESTAND DER STOP. 
295 
een oplossing van ferrosulfaat en kaliumnatriuratartraat en vermengde 
ze langzaam onder afsluiting van licht met een oplossing van het 
laatste zout en zilvernitraat. Men verkrijgt dan een fraaie roode 
vloeistof, waaruit zich het colloïdale zilver als gelei afzet. Strykt 
men deze zilvergelei met een penseel voorzichtig uit op papier of 
glas, dan heeft men een schitterende laag zilver, dat volkomen de 
kleur en den glans van het goud heeft. Volgens een ander voorschrift 
van CAREY LEA mengt men een oplossing van zilvernitraat langzaam 
met loog , waarin dextrine opgenomen is. De vloeistof is dan weder 
rood. Er moet eenig hydrodinatriumphosphaat aan toegevoegd worden, 
om de gelei te verkrijgen. Na het uitstrijken vertoont de laatste 
zich dan als een glanzende blauwe zilverlaag. 
Door kleine wijzigingen van de methode neemt de zilvergelei de 
meest verschillende tinten aan van bronsachtig [groen tot goudkleurig. 
Schrijver dezes weet bp ervaring hoe moeilijk het is, om 'precies een 
gewenschte tint , die men eens had , terug te krijgen en ook om te 
voorkomen , dat een groot gedeelte van het zilver in den gewonen 
grauwen staat verschijnt. Met pijnlijke nauwkeurigheid moet men op 
alle omstandigheden van concentratie, temperatuur, enz. acht geven. 
CAREY LEA heeft die geleien het eerst bestudeerd. Hij heeft laten 
zien hoe zij door allerlei invloeden , mechanische drukking , verwar- 
ming , verlichting en electrische ontladingen , in gewoon zilver over- 
gaan en welke merkwaardige tusschentoestanden daarbij optreden. 
Later heeft onze landgenoot prange het colloïdale zilver als onder- 
werp van een academisch proefschrift i nagegaan. Zpn bereidings- 
methode verschilde weinig van die van carey lea. Evenals de laatste 
trachtte prange dit zilver in scheikundig zuiveren toestand te ver- 
kregen. Als hp de door decanteeren en wasschen zooveel mogelpk 
gezuiverde stof analyseerde , bleek er altpd nog organische stof 
aanwezig te zpn. In overeenstemming met hetgeen in het voorafgaande 
gezegd is over het ontstaan van hydrosols door het optreden van 
twee phasen in de vloeistof, komt het schrijver dezes voor, dat men 
hier niet te doen heeft met zuivere metaalafscheidingen , maar dat 
zoowel de deeltjes als de vloeistof mengsels zijn van de organische 
toegevoegde stof, het metaal en het oplossingsmiddel, zij ’t ook in 
zeer verschillende verhoudingen. 
Bijdrage tot de kennis van het zilver, Utrecht, 1890. 
