DE COLLOÏDAA.LTOESTAND DEll STOF. 
au 
met water een sol ; zij wordt bij het looien door de dierlijke huid 
geabsorbeerd; de laatste verliest daardoor haar opnemingsvermogen 
voor water en is in leder veranderd , dat onder gewone omstandig- 
heden niet meer aan bederf en rotting onderhevig is en toch de 
buigzaamheid en taaiheid der huid heeft behouden. De bovenstaande 
technische toepassingen van absorbeerende colloïden zijn zoo belangrijk , 
dat zij alleen reeds een studie van het proces noodzakelijk maken. 
De chemici en technologen zijn het er meerendeels over eens , dat 
wij met het bovenstaande te doen hebben met absorptie-verschijnselen 
van gels. Minder algemeen wordt de instemming , als ook de absorptie 
door gels uit oplossingen ,van kleurstoffen in de beschouwing wordt 
opgenomen. Velen meenen , dat men in dezen tak van de ververij 
aan het tot stand komen van scheikundige verbindingen tusschen vezel 
en kleurstof moet denken. Wij laten dit verschilpunt geheel rusten. ^ 
Bij de absorptie uit oplossingen hebben wij met elkander tegen- 
werkende krachten te doen ; eenerzijds de moleculaire krachten van 
den absorbeerenden gel , anderzijds de aantrekking tusschen opgeloste 
stof en oplosmiddel. Hier komt een evenwicht tot stand en wordt als 
regel de stof tusschen den gel en het oplossingsmiddel verdeeld op een 
wijze, die van den bouw der colloïdale stof, van den aard van oplos- 
singsmiddel en opgeloste stof, van de concentratie der oplossing bij het 
evenwicht en van de temperatuur afhankelijk is. Er is hier geen 
constante deelingscoëfficient zooals bij ware oplossingen, b.v. bij 
water en zwavelkoolstof, die jodium verdoelen. 
Wij verwijzen verder naar de publicaties van prof. v. bemmelen 
in het Zeitschr. f. Anorg. Chemie. Wie zich er van wil overtuigen , dat 
amorphe poreuze stoffen ook opgeloste stoffen opslorpen , filtreere een 
matig verdunde oplossing van een loodzout door beenderkool. Hij 
zal het lood in het Altraat niet terug vinden. 
Wij merkten reeds op , dat bij het versnellen der gelvorming door 
electrolyten een gedeelte van de bestanddeelen van het zout in den gel 
* Vergelijk: DR. FAHRION, Zur Theorie der Lederbildung, Zeitschr, f.angew. Chemie, 
Heft 28, 1903. 
Een voorstander van de chemische theorie is Prof. DR. GEORGIEVICS. Zie zijn 
Theorie van d. Farbeproces in Heft 24, Jg. 1903 van het Zeitschr. f. angew. Chemie. 
J*en ander standpunt is dat van DR. KÖRNER, dat men uiteengezet vindt in het 
Jahresbericht der Deutschen Gerberschule zu Freiberg in Sachsen , 1899- — 1900. Ver- 
gelijk ook de theorie van de ververij van ZACHARIAS. Zeitschr. f. Phgs. Chem., Bd. 39, 
Jg. 1902. 
