318 
DE COLLOÏDaALTOESTAND DER STOF. 
De leer van de colloïdale mikro-structuur van de levende stof, 
door BüTscHLi en anderen verdedigd, behoort echter ongetwijfeld tot 
de meest belangwekkende gezichtspunten , die de biochemie in den 
laatsten tijd heeft gegeven; al gaat bütschli wellicht te ver, als hij 
de stralingsfiguren , die in gelatine rondom gasblaasjes ontstaan, voor 
de verklaring der celdeeling gebruikt. De fraaie figuren , die o. a. 
LiESEGANG in gelei en met behulp van neerslagen wist te doen ont- 
staan, berusten waarschijnlijk op kernwerking en het is de vraag, 
of de verklaring van de verschijnselen door bütschli beschreven , 
niet althans gedeeltelijk in deze richting moet gezocht worden. 
BÜTSCHLI werkte voornamelijk met gelatine. Het gelukte hem niet , 
om in de ongeprepareerde geleien de honigraatstructuur aan te 
toonen , zelfs niet met kleurmiddelen , die toch door Ipm gemakkelijk 
worden opgenomen, bütschli meent, dat het met ongeprepareerde 
geleien niet gaat, omdat de wanden der fijne scbuimkamers door het 
verdwijnen van den inhoud door drogen samenvallen en het verschil 
in brekingsindex tusschen inhoud en wand te gering is , om ze onder 
het mikroskoop van elkander te kunnen onderscheiden. Door de werking 
der fixeermiddelen — alkohol , ether , chroomzuur — zouden de wanden 
dichter en vaster worden. 
Wat hiervan ook zij ; de leer van de micro-structuur van het pro- 
toplasma heeft als werkhypothese althans volle recht van bestaan. 
Veel onderzoek en veel wetenschappelijke discussie zijn te dezen op- 
zichte nog noodig. Voorloopig behoeven de biochemici en de medici 
er nog weinig rekening mede te houden , maar de kans schijnt niet zoo 
gering , dat zij zich van een hypothese tot den rang van een theorie 
zal op werken. 
De hoogleeraar 'langelaan , in zijn inaugurale redevoering sprekend 
over de methoden der morphologie , ruimt aan de genoemde studies 
een belangrpke plaats in. Hij wijst op de studie van de fijne schuim- 
structuren der gels en zegt , dat het levend en het gefixeerd 
organisme dezelfde structuren vertoonen. Hij onderscheidt drie 
hoofdtypen van fijneren anatomischen buuw van het cellichaam 
en sluit zich daarbij aan bij hetgeen bij de gels gevonden is. De 
grondstof van het levend organisme bestaat ten eerste uit netvormig 
verbonden vezels met een tusschenstof in de mazen. Deze structuur 
is duidelijk bij gefixeerde eieren van zoogdieren en de levercellen van 
kikvorschen en in vele levende cellen. Iedere voorstelling van den 
fijneren bouw van het protoplasma zal er, zegt de hoogleeraar, rekening 
