326 
DE BIOLOGISCHE TENTOONSTELLING TE AMSTERDAM. 
het uitnemende plan, door de Natuurhistorische Vereeniging en 
Artis gevormd , goed te doen slagen. 
Het verheugt my zeer dat nu tot uitvoering zal komen een reeds 
zoo dikwijls uitgesproken lievelingsdenkbeeld van veel natuurvrienden 
in ons land. In Maart 1897 schreef de redactie van het tijdschrift 
•» De Levende Natuur' dat het bestuur van het genootschap » Natura 
Artis Magistra’’ , dat reeds gedurende tal van jaren de belangen der 
natuurlijke historie hier te lande met den meesten ijver voorstaat, 
het plan had opgevat om in 1898 een tentoonstelling te organiseeren , 
gewijd aan de studie van het dieren- en plantenleven. De Nederland- 
sche liefhebbers zouden dan een gelegenheid hebben de resultaten van 
hun eigen arbeid te laten zien en kennis te maken met het werk 
van anderen ; nu de natuurzin steeds meer ontwaakt , moet ieder tot 
onderlinge opwekking en leering met zijn werk voor den dag komen. 
Laat Nederland , dat bij de studie der levende natuur in zooveel 
opzichten de leiding geeft, ook nu het eerste land wezen dat een 
biologische tentoonstelling houdt! Welk een héerlijke gelegenheid geeft 
dat werken en verzamelen voor de tentoonstelling tot ontspanning 
van geest en lichaam! »Meer kan natuursport zijn voor hen, die nog 
niet aan den ernst des levens toe zijn , en nog meer voor hen , wier 
rusttijd na ’s levens arbeid gekomen is. Als zoodanig staat de lief- 
hebberij , die wij trachten te bevorderen , dunkt ons , minstens even 
boog als elke andere tak van de moderne , welig wassende boomsoort, 
die sport heet. Als tegengif bij geest- of lichaamsloopend werken in 
onzen tijd van arbeidsverdeeling en vooral als troostmiddel bij hevige, 
onverwachte slagen van het lot; ook als middel om de gemoedsrust 
te bewaren of te herkrijgen bij niet al te hevig lichamelijk of geeste- 
lijk lijden , staat natuursport ongetwijfeld hooger. Maar zal het be- 
luisteren , het waarnemen en het doorgronden van de ons omringende 
natuur die verfrisschende , opwekkende en Verheffende macht ver- 
krijgen , dan moet er gestreden worden tegen de drie grootste vijanden 
van al wat goed en schoon is : onkunde , onverschilligheid en over- 
dryving. — Een programma voor de tentoonstelling werd vastgesteld, 
aanwijzing werd gegeven in welke richting en hoe met kans op 
goeden uitslag moest worden gewerkt, toen het bleek dat de tijd van 
voorbereiding wel wat kort was , en het besluit genomen werd de 
tentoonstelling tot 1899 uit te stellen. Maar door een samenloop 
van omstandigheden is dat jaar voorbijge^an zonder dat het plan 
tot uitvoering kwam, jammer om de goede zaak zelf, jammer om 
