EN VERANDERING DER KLEUREN. 
333 
N«. 2 
a 
b 
ab + bb 
1 1 
Nu doet cuÉNOT een zeer interessante mededeeling. Hij zegt n.1. 
dat hij dikwijls uit paring van grijze hybriden der 3*^® generatie met 
albino’s, een nieuwe variëteit verkreeg, die zwart behaard was, een 
verschijnsel waarop ook door andere schrijvers o. a. castle , v. guaita 
en haacke is gewezen. Deze zwarte variëteit onderscheidde zich door 
een prachtige, fluweelachtig zwarte kleur, die onder den buik wat 
lichter is , terwijl elke vale tint ontbreekt. Kruisingen van deze 
zwarte mutatie met albino’s volgen wieder nauwkeurig de wet van 
MENDEL. De hybriden der eerste generatie zijn zwart en deze onder- 
ling gepaard geven weder 3 zwarte op 1 albino (schema n^. 1 ; 
kruist men ze weder met albino’s, dan krijgt men evenveel zwarte 
als witte (schema n®. 2). 
Is vroeger gebleken dat de oorspronkelijke kleur, n.1. grijs, domi- 
neerde over wit, hieruit ziet men dat de zwarte mutatie op juist 
dezelfde wpze over wit domineert. 
CuÉNOT zette zijn onderzoekingen verder voort en kruiste de 
zwarte mutatie met de wilde grijze en bevond dat de wet van mendel 
ook hierbij tot haar recht kwam. Daarbij bleek tevens dat de grijze kleur 
op dezelfde wijze domineerde over de zwarte als over de witte. Grijs 
domineert dus over zwart en zwart over wit , evenals grijs over wit. 
Een bewijs dat zwart recessief is aan grps vindt men nog hierin, 
dat deze zwarte , onderling gepaard , nooit grijs voortbrengen , hoe- 
veel grijze voorouders zp ook hebben, evenmin als twee albino’s ooit 
iets anders dan albino’s voortbrengen , ook al hebben zij anders ge- 
kleurde voorouders. 
