EN VERANDERING DER KLEUREN. 
341 
Japansche dansmuizen. Evenals bij crampe en cuenot zien we hier 
de zwarte en zwartbonte mutaties optreden , niet echter de gele. 
Blijkbaar zal dit moeten worden toegeschreven aan de omstandigheid 
dat de zwarte haren der dansmuizen alleen zwart en bruin, doch 
geen geel pigment bevatten. Ook in volgende door von guaita be- 
schreven generaties missen we de gele kleur. Hij paarde muizen zon- 
der geel pigment, terwijl eerstgenoemde natuurvorschers de oor- 
spronkelpke soort gebruikten , waarvan de haren wèl geel pigment 
moeten bevatten; hiervan konden dus wèl gele afstammelingen komen. 
Haacke schrijft geheel of gedeeltelijk albinoisme toe aan een meer 
of minder sterke beschadiging van het ,,Pigmentbildungsmechanis- 
mus’\ Het bewijs daarvoor is moeilijk te leveren , maar om die 
onderstelling zonder bewijs te aanvaarden , gaat toch ook niet. Dat 
men kunstmatig plaatselijk albinoisme kan opwekken , is bekend , 
b. V. door voortdurend uittrekken van veeren of haren , die dan 
ten slotte dikwijls kleurloos worden. Ook ziet men wel eens bij 
paarden witte haren komen ter plaatse waar de huid aan een ge- 
stadige schuring , resp. verwonding wordt onderworpen , maar dat 
is nog geen bewijs voor haacke’s hypothese. De dubbele kleur van 
haren die b.v. eerst wit en voor het overige gedeelte gekleurd zijn, 
of andersom , is toch moeilijk toe te schrijven aan tydelijke bescha- 
diging van het ,,Pigmentbildungsmechanisme” gedurende den haar- 
groei. We zien wezels en hermelijnen ’s zomers gekleurd en ’s win- 
ters wit zijn , waaruit we moeten besluiten dat er andere invloeden 
in het spel zijn bij de kleurvorming. Het is toch ook gebleken dat 
deze dieren ’s winters niet wit werden , wanneer ze voor lagere tem- 
peratuur gevrijwaard bleven. 
OVERWICHT VAN EEN DER OUDERS. 
Haacke zegt verder dat hem bij paring van ratten en muizen niet 
is gebleken dat een der oudeis een overwegenden invloed uitoefent 
op de kleur der jongen. 
Teneinde hieromtrent het gevoelen van kweekers en liefhebbers 
in te winnen , heb ik een aantal circulaires verzonden met de vol- 
gende vraag : ^,Het is mij meermalen gebleken , dat bij paring van rein 
geteelde variëteiten de uiterlijke kenteekenen van den vader zich in meerdere 
mate op de jongen overdragen dan die van de moeder. Is U daarvan bij 
hoenders , konijnen , honden , katten enz. , iets bekend en zoudt U mij met 
een enkel woord eens uwe ondervinding in dit opzicht willen mededeelen 
