HET ROESTEN VAN HET IJZER. 
361 
houding tegenover zuurstof met ijzer veel overeenkomst heeft. Toch 
dient men niet te vergeten , dat vooralsnog het optreden van water- 
stofperoxyde bij het roesten van ijzer niet direct is aangetoond , wèl 
daarentegen bij de langzame oxydatie van zink. 
Uit de analyse van ijzerroest leidt denstan de formule Feg O 2 (O Hjg 
af ^ en drukt de vorming daarvan uit door de vergelijkingen : 
Fe + O 2 + Hg O = Fe O + Hg O 2 
en 2 Fe O -}- Hg O 2 = Feg Og (O Hjg 
In woorden uitgedrukt zou het ijzer , met behulp van de zuurstof 
uit de lucht , zich meester maken van de zuurstof van ’t water en 
de waterstof uit dit laatste zou met de niet in atomen gesplitste 
zuurstof-moleculen uit de lucht het peroxyde HgOg vormen. Doch 
èn dit laatste èn het ijzeroxyde hebben slechts een kortstondig 
bestaan ; gelijk de tweede vergelijking doet zien , vereenigen ze zich 
tot het eindproduct der roesting. 
Met deze voorstelling, die in overeenstemming is met de thans gang- 
bare opvatting van langzame verbranding en het daarbij gevormd 
waterstofperoxyde , kan ik mij slechts ten deele vereenigen. Want zij 
is zeer onvolledig , omdat zij geen rekenschap geeft van de belang- 
rijke rol, die het koolzuur bij het roesten vervult. Men begrijpt 
niet waarom ijzer traag aangetast wordt door zuurstof en water , snel 
daarentegen als bovendien koolzuur aanwezig is. 
Veel waarschijnlijker is daarom, dat in normale gevallen het roesten 
althans aanvangt op de reeds boven (bladz. 356) geschetste wijze, 
doordien het ijzer de waterstof in ’t koolzuur vervangt en de uit- 
gedrevene waterstof met de zuurstof uit de lucht waterstofperoxyde 
oplevert : 
Fe + HgCOg +02 = FeCOg + HgOg. 
De verdere werking is dan die van het peroxyde op het ferro- 
carbonaat : 
^2FeC0s + HgOg = ¥e,0,(0E), + 2C0g, 
waardoor behalve T eind-roestproduct weer koolzuur vrijkomt , zoo- 
dat de werking verder kan doorgaan , mits er steeds water genoeg 
blijft om dit op te lossen tot het eigenlijke koolzuur. Dat ik niet- 
temin de uitlegging van den Engelschen onderzoeker niet geheel ver- 
werp , geschiedt om het geringe roesten in vochtige zuurstof te 
‘ Dit veronderstelt, dat het — met verwaarloozing van geringe bijbestanddeelen — 
bij de analyse op 90 pet. ijzeroxyde zou geven 10 pCt. water. 
