K R E T I N I S M E. 
DOOR 
H. J. M. PLANTENQA. 
Men verstaat onder kretinisme ^ een endemisch optredenden toestand 
van aangeboren zwakzinnigheid verbonden met een achterlijk skelet , 
met huidverandering , gebrekkige ontwikkeling der genitaliën , waarvan 
de oorzaak gezocht moet worden in eene opheffing van de functie 
van de schildklier. 
Men verstond vroeger onder kretinen dikwijls de lichamelijk mis- 
vormde idioten. Verder was bekend, dat zulke gevallen dikwijls in 
streken voorkwamen , waarin tegelijkertijd ook vele menschen met 
krop en talrijke doofstommen inheemsch zijn. 
Reeds ten tijde van paracelsus ^ meende men, dat er verband 
bestond tusschen deze verschillende ziekelijke afwijkingen en had men 
ook reeds eenig vermoeden , dat de oorzaak in vele van die gevallen 
hoofdzakelijk aan het drinkwater moest worden toegeschreven. 
Daar de verschillen tusschen kretinen en idioten echter nog geheel 
onbekend waren , kunnen wij de opgaven van oude statistieken niet 
vertrouwen. De geschriften van virchow ^ over dit onderwerp hebben 
ons geen juist inzicht in het lijden verschaft. Zijne theorie over te 
^ De in hoofdzaak hierbij gebruikte literatuur is: DIEULAFOY, Pathologie interne, 
Tomé IV, pag. 642; W. NOLEN, Klinische voordrachten, III en IV, 1903 ; R. SOMMER , 
Biagnostik der Geisteskrankheiten, 1901 ; W. WEYGANDT, Ber heutige Stand der Lehre 
vont Kretinismus , 1904, welke ik op vele plaatsen op den voet gevolgd heb. 
2 Gestorven in 1541. 
3 Neurologisch Centralblat, 1904, No. 7, 8 en 9. W. WEYGANDT, VIRCHOW’s 
theorie. 
