KRETINISME. 
373 
Pyreneën , Ural , Grieksche bergland , Engeland , Himalaya , Baikal- 
meer, Lena en Amur, Ceylon , Sundaeilanden ; Atlas , Kongo , Mada- 
gascar ; Amerikaansche rotsgebergten , Alleghanies , hooglanden der 
Cordilleren. 
Voordat wij de vraag gaan bespreken, welke aetiologische momenten 
bij de schildklier-degeneratie in de bijzondere plaatselijke gesteldheid 
gevonden kunnen worden, moeten wij eerst de voornaamste symptomen 
in het kort bespreken. 
Het meest in ’t oogloopend symptoom, dat door de stoornis der schild- 
klierfunctie wordt veroorzaakt, is de gebrekkige ontwikkeling van het 
skelet. Kretinen , bij wie het handelt om een in de vroegste jeugd op- 
getreden buiten-functie-treden der schildklier, vertoonen achterlijke been- 
groei in verschillende graden. Door de Köntgen-methode is het mogelijk 
geworden het standpunt der ossificatie gedurende het leven in alle 
perioden te bepalen. By de geboorte zijn kretinen gewoonlijk niet 
kleiner dan normale kinderen ; eerst van de 4® of 5® maand af ver- 
mindert de groei. 
Dikwijls wordt, wat de kretinen-physiognomie betreft, op den 
voorgrond gesteld , dat de neuswortel diep en breed is , de oogholten 
ver uit elkaar liggen en breed , maar van geringe diepte zyn ; kaak- 
en jukbeen staan sterk naar voren. Eigentlijk zijn het echter minder 
de gezichtsbeenderen , die kinderlijken habitus vertoonen dan de weeke 
deelen , die de eigenaardige kretinistische physiognomie veroorzaken. 
Slechts de diepliggende neuswortel wordt wel veroorzaakt door het 
achterblijven in groei van den schedelbasis. Naast het skelet is vooral 
de huid het sterkst aangedaan ; er bestaat myxoedemateuse (slijm- 
achtige) zwelling van het onderhuidsche celweefsel. In het gezicht 
zijn meestal de oogleden gezwollen ; de lippen zijn dik en staan naar 
voren; de dikgezwollen tong hangt vaak uit den mond; de wangen 
hangen wat naar beneden. Op den nek ligt vaak een dik kussen van 
myxoedeem ; vooral de supraclaviculairgroeven zijn er mee opge- 
vuld , zoodat zich daar vaak , in plaats van de gewone inzinkingen , 
verhevenheden vertoonen. 
Verder zijn de extremiteiten gezwollen, vooral de strekzijde van 
den bovenarm , borst en buik. Juist de extremiteiten gaan er daar- 
door plomp uitzien. De handen zijn vaak vormloos dik. De buik is 
meestal belangrijk opgezet , minder door vet of myxoedeemafzetting 
dan doordat de buikspieren te slap zijn en minder weerstand bieden 
aan den druk der buikingewanden. Dikwijls vindt men eene diastase 
