EEN SPOORWEGONGELUK OP DEN NORTHERN PACIITC RAILROAD. 377 
stil en waren wy ter nauwernood voorbij het station van Pasco 
gekomen. De weg was versperd door een omgevallen goederentrein, 
en wij moesten wachten tot alles zooverre hersteld zou zijn, dat wij 
veilig verder konden rijden. 
Een locomotief lag schuin over de rails, een aantal wagens waren 
inééngedrukt en links en rechts van den weg afgeworpen. Daarop 
volgden andere, die minder beschadigd waren, en daarna een vijftien 
nagenoeg onbeschadigde wagens. 
De ramp had gelukkig zonder persoonlijke ongelukken plaats ge- 
vonden. De goederentrein had twee locomotieven en moest voorbij 
Pasco met één enkele verder rijden. De voorste was dus losgehaakt, 
en vooruitgereden om op een zijspoor te gaan, terwijl de geheele 
trein met volle snelheid, 50 mijlen per uur, doorreed. De zon was 
nog niet opgegaan en het was nog donker. Door een nog onopge- 
helderde vergissing kwam de losse locomotief weer op het oude spoor 
terug en reed dus met volle vaart tegen den trein aan. Haar kolen- 
wagen was er tusschen en werd verbrpzeld, het wielenstel naar de 
eene zijde geworpen, terwijl de kolenbak omkantelde en naar de andere 
zijde viel. De losse locomotief kreeg weinig schade, maar de andere 
werd geheel uit de rails getild en opzjj geworpen, terwijl zooals ik 
zeide het voorste deel van den trein ineengeschoven werd. De machinist 
bleef kalm op zijn plaats, remmen zooveel hij kon, maar zijn helpers 
sprongen links en rechts van den wagen af, gelukkig ook zonder 
zich ernstig te bezeeren. 
Toen ik vóór mijn ontbijt de plaats van het ongeluk bezocht, was 
de losse locomotief reeds weggebracht, en de kolenwagen gedeeltelijk 
op zp geschoven. Daarna kwam onze locomotief om den kolenbak te 
verwijderenT^ nu eens trekkende, dan weer duwende, terwijl aan de 
achterzijde de eene kant met palen tegen de dwarsleggers gesteund werd. 
Zoo gelukte het in ruim een uur den bak van de rails te draaien 
en zoover op zijde te brengen, dat de locomotief, en dus ook de trein 
daar door kon rijden. 
Het was natuurlijk onmogelijk om den omgevallen trein in één 
dag op te ruimen. Daarom moest een zijspoor langs die plaats gemaakt 
worden. Hiertoe kwam om 9 uur een trein van de richting van 
Portland aan, met een vijftigtal arbeiders en de noodige gereedschap- 
pen. Men begon eerst de geul langs de spoorlijn te vullen, en de 
rails, over een lengte van een honderdtal dwarsleggers, op dezen 
tijdelijken weg te schuiven, zonder ze van elkander of van de hoofd- 
