WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
STERRENKUN DE. 
De witte vlek op Salurnus. — Den 23en Juni U. speurde de heer barnard, 
van het Yerkes-observatorium , op het zuidelijk halfrond van Saturnus een 
witte vlek. 
Toen den len Juli daaraanvolgende de heer denning, te Bristol, bij een vol- 
komen helderen hemel de oppervlakte van genoemde planeet onderzocht, zag 
ook hij een witte vlek, die in het N. W. deel der schijf nabij den rand was 
gelegen Zij moest, naar haar stand te oordeelen, om 14 u. 1 m. door den meri- 
diaan van Satnrnm zijn gegaan en was ongetwijfeld identiek met de vlek door 
barnard opgemerkt. 
Nu heeft lang geleden, van den 7en December I87fi tot den 2en Januari 1877, 
Asaph hall de schijnbare beweging van een dergelijke vlek met aandacht ge- 
volgd. Deze vlek, die zich langzamerhand tot een schitterende streep uitstrekte, 
verdween daarna , maar niet zonder aan hall de gelegenheid te hebben gegeven 
uit hare schijnbare verplaatsing den omwentelings-duur der planeet af te leiden. 
Hij stelde die op 10 u. 14 m. 53 8 s. + 2 3. {Revue Scientijique , T. XX, N'’. 7, 
p. 215). 
V. D. V. 
Meer witte vlekken op Saturnus. — Gelijke witte vlekken, als bovenvermeld, 
zag ook de heer J. comas solo, te Barcelona op Saturnus en wel , behalve de 
genoemde groote vlek, nog verschillende kleine. 
Eerstgenoemde ging den 26en Juni te 13 u. 19 m. (G. M. T.) door den me- 
ridiaan der planeet, was, toen zij daarmede in aanraking was, dubbel, terwijl 
zij, in het omgekeerde beeld links, vergezeld ging van een kleine vlek. 
Een zwakkere vlek ging den len Juli te 10 u. 15 m. (G. M. T.) ongeveer ter 
zelfder plaatse door den meridiaan en scheen ook dubbel te zijn. Den 20en Juli , 
toen de groote vlek, te 11 u. 15 m. , weder den meridiaan passeerde, was die 
1 
