WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
23 
tomen ten gevolge (Journ. of Pathol. a. Bact,^ Sept. 1902). Bensen vond als 
resultaat van proeven op konijnen, welke een half jaar oud waren, dat de voe- 
dering met thyreoïdine schadelijken invloed had op het organismus , als ingewands- 
ontsteking, vetinfiltratie of hyperaemie van de lever, colloïde lichaampjes in de 
rechte en gewonden nierkanaaltjes en waarschijnlijk een verandering van het 
bloedserum. Voorts vond hij dat na het wegnemen der schildklier een vergift in 
het lichaam geproduceerd of teruggehouden wordt, waardoor het protoplasma, 
vooral van de cellen van nieren , lever en hart, degenereert en ten slotte vervalt. 
Gaf hij aan van de schildklier beroofde konijnen geregeld thyreoïdine, dan traden 
degeneratieverschijnselen in nieren , lever en hart wel op , maar in veel mindere 
mate. Het centrale zenuwstelsel vertoonde in alle gevallen chromatolyse en zwel- 
ling, zwelling van de protoplasma-uitloopers en verdwijnen van de granula in 
de gangliëncellen , zwelling van de ascylinders, verval der rnyelinscheeden en 
bloedingen [Virc/iow's Archiv. CLXX, 2). Bayon vond dat wegnemen van de schild- 
klier bij konijnen terstond een verlangzaming veroorzaakt van het weder aaneen- 
groeien van gebroken beenderen (fracturen) , terwijl toedienen van schildklier- 
praeparaten alsdan versnelling der genezing geeft, hoewel langzamer dan zonder 
die operatie. Bij gezonde dieren met normale schildklier geneest de fractuur sneller 
bij het gebruik van thyreoid-praeparaten. Complete thyreoïdectomie, het wegnemen 
van de thyreoidea met de parathyreoïdeae, is voor konijnen niet doodelijk. [Ver- 
handl. d. phys.-med. Ges. zu Würzburg, XXXV, 1103). 
A. S. 
Contractiliteit van bloedcapillairen. — Steinach en kahn hebben, door 
electrische stroomen door de mernbrana nictitans van kikvorschen te laten gaan, 
onder het microscoop de contractie van bloedcapillairen waargenomen. Er ont- 
staat een verkleining van de doorsnede en er komen in de vertakte cellen, 
welke de haarvaten omgeven, fijne plooien in de lengterichting, welke met ver- 
meerderde contractie in aantal en duidelijkheid toenemen; bij dilatatie verdwijnen 
zij weder. Deze contracties ontstaan slechts in bepaalde capillairen of capillair- 
gebieden, terwijl andere haarvaten of haarvatgebieden , welke overigens in alle 
eigenschappen daarmede overeenkomen , zich niet contraheeren. 
Het gelukte ook deze contractie tot stand te brengen langs indirecten weg, 
van de zenuw uit, door prikkeling van den geisoleerden grensstreng van den 
sympathicus , alsook van het ruggemerg uit. De reguleering van den toevoer van 
het bloed naar de verschillende organen of deelen van organen en de regulee- 
ring van de lymphe-uitscheiding , waarbij de ontstane filtratiedrukking een rol 
speelt, zou de taak van die contractiliteit kunnen zijn. {Archiv f. d, ges. Physiol., 
XCVII, 1903). 
a. s. 
