W RT KN SC « A PPELIJ K BT J BL A D . 
39 
BETiiE natier bewezen. Eerst heelt hij beproefd door nniddel van het doorsnijden 
van zenuwen de periphere prikkels uit te schakelen. Daar echter de zenuwen, 
die de kieuwbogen voorzien, zoowel de motorische als de sensibele vezelen be- 
vatten en het hem niet gelukte, de sensibele van de motorische vezelen te 
scheiden, heeft hij op andere wijze getracht de periphere ademhalingsprikkels 
uit te schakelen. 
Dit is BETHE gelukt door middel van cocaïne , waarmede hij de volgende proef 
genomen heeft: hij liet een haai door middel van zeewater ademhalen en regis- 
treerde de ademhalingsbewegingen. Na eenigen tijd werd het zeewater vervangen 
door eene oplossing van V 4 ppf* cocaïnechlorhydraat (in zeewater). Eerst ging 
de ademhaling rustig door, maar na ongeveer 1,5 — 2 min. werden de adem- 
halingsbewegingen tamelijk plotseling zwakker en minder frequent; de volgende 
20 sec. hadden nog slechts om de 5 — 6 sec. eenige zwakke exspiratie’s plaats en 
daarna hielden de ademhalingsbewegingen geheel op. 
Laat men ongeveer een halve minuut na het intreden van den ademhalings- 
stilstand weer zuiver zeewater opnemen, dan blijft die stilstand nog eenige 
minuten bestaan. 
Daarna treden eerst eenige zwakke respiratie’s met lange tusschenpoozen op , 
die langzamerhand weer krachtiger en frequenter worden. De vroegere intensiteit 
der respiratie treedt eerder weêr op dan de vroegere frequentie. 
Dat we hier niet met een reflektorischen ademhalingsstilstand te maken heb- 
ben, blijkt hieruit, dat de ademhalingsstilstand nooit momentaan optreedt en 
dat hij zoo lang na de inwerking van het schadelijk agens blijft bestaan. 
Men zou nog kunnen meenen, dat we hier met eene centrale vergiftiging te 
doen hadden. Dat dit niet het geval is, blijkt uit het volgende: gedurende den 
ademhalingsstilstand is de rellexprikkelbaarheid niet verminderd. Knijpt men het 
dier in den staart, dan treden levendige afweerbewegingen op. 
Daarentegen valt direct de volkomen receptorische verlamming van het slijm- 
vlies van mond, kieuwen en spuitgaten op, van al die deelen, welke direct 
door de cocaïneoplossing werden aangeraakt. 
Terwijl anders bij de aanraking van het kieuwslijmvlies dadelijk eene krach- 
tige exspiratie optreedt, 'kan men het slijmvlies nu ruw mechanisch behandelen 
zonder dat men eenige uitwerking ziet. 
In normale omstandigheden kan men van bijna alle plaatsen van het lichaam 
uit exspiraties opwekken en wel des te gemakkelijker naarmate de plaats 
prikkeling dichter bij de kieuwen ligt. 
Wanneer men nu den in cocaïne apnoë verkeerenden visch aan zijn oog , staart , 
borstvin of buik krachtig knijpt of met een zwakken inductiestroom prikkelt, 
treedt bij een dergelijken prikkel eene volkomen gecoördineerde exspiratie op. 
liet centrale innervatie-apparaat , evenals de motorische banen, moeten dus 
intact zijn. 
