42 
wetenschappelijk bijblad. 
het laatst den 15den September 1901 door haar perihelium ging en dus, daar zij 
een periode heeft van ongeveer 3.8 jaar, laat in het jaar kan worden terug- 
verwacht. V. D. V. 
De verspreiding der vaste sterren over den hemel maakt het onderwerp uit 
van eene uitgebreide beschouwing, vervat in No. 5 van Vol. XLVIII der Annalen 
van Havards College. 
De in drieëntwintig tabellen vervatte resultaten daarvan , zijn in hoofdzaak 
de volgende : 
Het aantal sterren in eenig deel van den Melkweg is ongeveer het dubbele 
van dat in een gelijk deel van eenige andere hemelstreek : deze verhouding gaat 
door tot sterren van de twaalfde grootte, terwijl de onderlinge verhouding van 
het aantal sterren van gegeven grootte in den Melkweg dezelfde is als eldei*s 
aan den hemel. 
De Melkweg beslaat ongeveer een derde van den hemel en bevat ongeveer de 
helft van de sterren. Het blijkt niet dat de afname van de lichtsterkte der 
sterren een grens heeft; wel echter wordt de verhouding tusschen het aantal 
sterren van twee opeenvolgende lichtsterkten des te kleiner, naarmate die sterren 
zwakker zijn. Zoo zijn er: ongeveer 10.000 sterren van de grootte 1 — 6.6, 100.000 
van de grootte 8.7, 1.000.000 van de grootte 11 en 2.000 000 van de grootte 11.9. 
v. n. V. 
N A T U U R K II N D E. 
Over de dispersie en de golflengte van N-stralen. — Voor de bepaling van 
de dispersie en de golflengte van iV-stralen heeft blondlot geheel overeenkom- 
stige methoden gebruikt, als men voor lichtstralen bezigt. Om moeilijkheden te 
ontgaan door ophooping van iV-stralen, bediende hij zich uitsluitend van prisma’s 
en lenzen van aluminium , welke stof die stralen niet in zich ophoopt. 
Om de dispersie te onderzoeken, werden de A-stralen voortgebracht door een 
Nernstlarnp in een metalen lantaarn, waarin een venster was aangebracht, dat 
door een alurniniumblad werd afgesloten. De stralen werden gezift door een 
dennenhouten plank van 2 c.M. dikte, een tweede alurniniumblad en twee bladen 
zwart papier, om alle straling van anderen aard te weren. Daarna gingen de 
stralen door een spleet van 5 m.M. breedte en . 3. 5 c.M. hoogte, aangebracht in 
vochtig karton op 14 c.M. afstand van de lamp. De bundel iV-stralen werd nu 
opgevangen door een aluminiuraprisma, wiens brekende hoek 27° 15' was, en 
waarvan een der zijkanten loodrecht stond op den invallenden bundel. Uit den 
anderen brekenden zijkant treden dan meerdere bundels .V-stralen, die in hori- 
zontale richting uiteengespreid zijn. Men ziet dit door middel van een stuk karton, 
waarop een strookje zwavelcalcium van 1 m.M. breed en 1 c.M. hoog is aan- 
