WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
43 
gebracht. Het zwavelcalcium wordt van te voren phosphoresceei'end gemaakt. 
Overal waar de iV-stralen er op vallen, neemt de lichtkracht der phosphores- 
centie toe. De plaats dezer stralen wordt op die wijze herkend en daaruit de 
brekingsaanwijzer berekend. Zoo vond blondlot de brekingsindices 1.04, 1.19, 
1.29, 1.36, 1.40, 1.48, 1.68, 1.85. 
Ten overvloede vervaardigde hij nog een planconcave lens van aluminium met 
een kromtestraal van 6.63 c.M. , waarmede hij een beeld van de lamp ontwierp. 
Uit de plaats der beelden van de verschillende stralen kon hij weer de brekings- 
aan wijzers berekenen. Deze bleken goed overeen te komen met die, welke door 
het prisma gevonden waren. 
Golflengten werden gemeten door een buigingsrooster. Hij nam drie verschil- 
lende roosters met 200, 100 en 50 strepen op den millimeter. Van de stralen, 
die door het aluminiumprisma waren gegaan, zonderde hij een smallen bundel 
af door een spleet van 1.5 m.M. breedte in vochtig karton, zoodat de stralen 
homogeen waren. Door het rooster werd een stel buigingsfranjes verkregen als 
bij het licht, maar veel dichter bij elkaar, hetgeen bewijst, dat de golven veel 
korter zijn. Zij werden waargenomen door een zeer smal strookje phosphores- 
ceerend zwavelcalcium, namelijk van Vjs m.M. 
De waarden van de golflengten, met de drie roosters verkregen kwamen 
onderling goed overeen. Hij vond alzoo : 
Brekingsaanwijzers Golflengte 
1.04 
0.00815 microns 
1.19 
0.0099 
1.4 
0.0117 
1.68 
0.0146 
1.85 
0.0176 
Ook door de methode van de ringen van newton vond hij dezelfde getallen. 
De golflengten der iV-stralen blijken veel kleiner te zijn dan die van het licht 
in strijd met hetgeen blondlot vroeger gemeend had en ook met de besluiten , 
die SAGNAC meende te kunnen trekken uit de ligging der koppelbrandpunten 
eener lichtbron, door een lens van kwarts^, welke beelden hij aan diffractie 
toeschreef. 
Vroeger had blondlot waargenomen dat gepolijst mica iV-stralen doorlaat, 
terwijl dof mica ze niet doorlaat, en ook dat gepolijst glas ze regelmatig terug- 
kaatst en mat glas ze diffundeert. Hieruit bleek het eigenlijk reeds dat deze 
stralen geen groote golflengte konden hebben. Wil men de doorschijnendheid 
eener stof onderzoeken, dan moet men zorgen dat zij een goed gepolijste opper- 
vlakte heeft. Zoo heeft de schrijver steenzout vroeger onder de ondoorschijnende 
^ Uiterst rood 0.76 /.t, uiterst violet 0.397 
^ Zie fFetensckappelrJk Bfjhlad , 1903, p. 82, 
