WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
47 
de varenplant omstreeks 80. Onderzoekt men nu den allereersten aanvang der 
celdeelingen, die tot de apogame knopvorming leiden, zoo ziet men soms hoe 
een kern door een opening van den cel wand in een nabij gelegen cel indringt 
en naar haar kern toe gaat. Zulke tweekernige cellen zijn dan betrekkelijk gemak- 
kelijk te vinden. Later vereenigen zich de kernen, om zoo haar aantal chro- 
mosomen te verdubbelen. {Proceed. Roy. Soc.^ Londen, Vol. 71, blz. 453). 
D. V. 
Reinculturen van Diatomeeën. Beyerinck heeft aangetoond, dat men van 
verschillende microscopische groene wieren kunstmatige culturen maken kan , 
volgens de voor bacteriën algemeen gebruikelijke methode, zoo men gebruik 
maakt van agar-agar. Deze moet dan vooraf in water zoodanig "zijn uitgetrokken, 
dat de stoffen, die geschikt zijn om als voedsel voor bacteriën te dienen, zooveel 
mogelijk zijn verwijderd. Daarna wordt de agar gedrenkt met een mengsel van 
anorganische zouten, dezelfde die in het algemeen bij culturen van planten in 
waterige oplossingen worden gebruikt. Onder die omstandigheden vermeerderen 
zich de wieren , terwijl de bacteriën waarvan men ze natuurlijk nooit geheel 
bevrijden kan, onschadelijk blijven. O. richter heeft naar deze methode culturen 
van Diatomeeën gemaakt, en het komt daarbij voornamelijk er op aan, dat in 
het voedingsmengsel (KNO 3 , Mg SO 4 , C'aS 04 , FeS 04 ) het phosphaat als di- en 
niet als monokaliumphosphaat aanwezig zij , dus als (Kg H P O 4 ). De agar reageert 
dan zwak alcalisch , en mocht dit niet terstond bereikt worden , dan moet men 
het door toevoeging van wat soda bereiken. Brengt men op zulk eene gelei 
Diatomeeën, onder overigens gunstige omstandigheden, zoo ontwikkelen zij zich 
reeds binnen enkele dagen tot fraaie koloniën, die allengs grooter worden en 
zich straalvormig uitbreiden. {Ber. d. I). bot. Ges , 1903, blz. 493). D. v. 
PHYSIOLOGIE. 
De kleine bloedsomloop. — r. tigerstedt resumeert dat de gewichtige 
functie van den kleinen bloedsomloop bestaat in het onderhouden van de respira- 
torische gaswisseling tusschen het bloed en de lucht in de longen. Tot dit doel 
wordt bij de hoogere dieren de geheele hoeveelheid bloed door de longvaten 
geleid. De weerstand in den longbloedbaan is buitengewoon gering ; daardoor zijn de 
eischen aan den arbeid van het rechterhart gesteld in den regel niet groot. Wanneer 
groote veranderingen in wijdte der longvaten plaats hadden, zouden deze grooten 
invloed uitoefenen op de functie van het linkerhart. Bij sterke contractie in den kleinen 
bloedsomloop zou de hoeveelheid bloed in de linker kamer aanzienlijk afnemen 
en zouden de organen te weinig bloed krijgen. Een aanzienlijk stijgen van den 
bloedsdruk in de longarterie heeft eigenlijk slechts dan plaats , wanneer de linker 
kamer zich ten gevolge van grooten weerstand of zwakte niet behoorlijk kan 
