W E T E N S C H A P P E L IJ K B IJ B L A I). 
STERRENKUNDE. 
De lichtsterkte van de atmospherische strepen in het zonnespectrum. — 
De bepaling dezer lichtsterkte maakt het onderwerp uit van een onderzoek, dat 
aan Harvards College Observatory werd ingesteld , en waarvan de loop en de uit- 
komsten in de Annalen dier inrichting (Vol. XLVIII , No. 8) zijn medegedeeld. 
Voor een deel van het zonnespectrum, gelegen in de streken D, « en B, 
heeft men namelijk de breedte der strepen, zooals die voor gegeven atmosphe- 
rische toestanden en zonshoogten in de kaarten van higgs staan aangegeven, 
gemeten en die breedten herleid tot de waarden, die zij bij een vooraf vast- 
gestelden toestand zouden hebben. Waar dan de gemeten breedte van een zelfde 
streep bij hoogen zonnestand van die bij lagen zonnestand meer verschilde dan 
een vastgesteld minimum, daar werd haar ontstaan aan opslorping door den 
dampkring toegeschreven. Slechts in weinige gevallen weken de dus verkregen 
uitkomsten af van die door rowland langs gelijken weg verkregen. Zij toonen 
bijna zonder uitzondering aan dat die sti'epen in breedte toenemen, naarmate 
de weg, dien de zonnestralen door den dampkring hebben afgelegd, toeneemt, 
welke toename waarschijnlijk wordt veroorzaakt door de in dien dampkring aan- 
wezigen neêrslag. v. d. v. 
Waarnemingen betreffende Mars. — In No. 3926 van de Astronomische Nach- 
richten vindt men het verslag van den heer denning aangaande zijne, in 1903 
voltooide waarnemingen aangaande Mars, 
Het bleek , in de eerste plaats , dat de zoogenaamde „kanalen” ongetwijfeld 
objectieve verschijnselen zijn; maar verdubbeling daarvan werd niet waargenomen. 
Wel zag men bepaalde wijzigingen plaats hebben in het uiterlijk van sommige 
kennelijke teekenen , maar de heer denning schrijft deze schijnbare veranderingen 
eerder toe aan het drijven van neêrslagen over die teekenen dan aan werkelijke 
gedaanteveranderingen. Ook verscheidene helder lichtende plekken werden waar- 
7 
