50 
WETENSCHAPPELl.lK BIJBLAD. 
genomen; en ofschoon de heer denning ook bij haar met beslistheid gedaante- 
verandering waarnam, zoo meent hij toch dat ook die afhangen van omstan- 
digheden buiten haar. Merkwaardig is het dat zij helderder schijnen als zij aan 
den rand van de planeet zich bevinden, dan wanneer zij het middelpunt der 
schijf naderen; zij zouden zich dan in dit opzicht evenzoo gedragen als de fakkels 
op de zonneschijf. 
Aan de plaatsbepalingen van de verschillende kennelijke teekenen voldoet een- 
zelfde omwentelingsduur , waaruit volgt dat zij werkelijk één zijn met de oppervlakte 
van de planeet en niet, zooals dit bij Jupiter en Saturnus het geval is, als in den 
dampkring drijvende dampen moeten beschouwd worden. 
Vergelijkt hij de in 1903 verkregen resultaten met die van 1869 dan komt 
de heer denning tot een omwentelingsduur van 24 uur 37 min. 22,7 sek., eene 
vrij nauwkeurige waarde zeker, daar zij het gemiddelde is uit de waarneming 
van 12,136 omwentelingen. 
De omwentelingsduur van Venus. — In Bulletin No. 6 van het Lowell Obser- 
vatory geeft de heer percival lowell een uitvoerig verslag van de uitkomsten 
zijner waarnemingen aangaande Venus gedurende het jaar 1903. 
Wat ons daarin het meest interessant voorkomt , vooral met het oog op den 
strijd der astronomen, van wie sommigen aan Venus een korten, anderen een 
langen , evenals bij de maan met haren omloopstijd overeenkomstigen wente- 
lingsduur toeschrijven, is de volgende waarneming. 
„Bij vergelijking van twee afbeeldingen van de schijf der planeet, den 14en 
„April 1903, ongeveer zes uur na elkander vervaardigd, vertoont zich volstrekt 
„geen verandering in de ligging der kennelijke teekenen , wat er op wijst dat in 
„dit tijdsbestek geen verandering in den stand van de planeet merkbaar was.” 
V. D. V. 
NATUURKUNDE. 
De werking van N-stralen op een kleine vonk, photographisch aangetoond. — 
Hoewel i\^-sti*alen zelf geen photographische werking geven, zoo kan men toch 
de photographie gebruiken om de aanwezigheid dier stralen te ontdekken en hun 
werking te bestudeeren. Dit is door blondlot 11 Mei 19 03 reeds bewezen. Men 
laat gedurende een bepaalden tijd een kleine lichtbron op een gevoelige plaat 
inwerken, terwijl deze bron onderworpen is aan de werking der A^-stralen. 
Wanneer men daarna gedurende denzelfden tijd en onder dezelfde omstandig- 
heden de proef herhaalt, maar nu bij afsluiting der A-stralen , dan is in het 
laatste geval de photographische werking op de plaat aanzienlijk zwakker dan in 
het eerste geval. Met deze methode heeft hij ook getoond , dat een zeer dunne 
