62 
WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
Orn dit te verteren hadden de kikvorschen 12 dagen tot 4 weken noodig. 
Kraus nam nu photographieën door middel van Röntgen-stralen , in den 
beginne elk half uur, later om het uur, om de 2, 12 en 24 uur. Uit zijne 
serie radiographiën trok hij de volgende conclusie’s: dat bij de kikvorsch onder 
de gegeven omstandigheden op bepaalde tijden maag, dunne darm en endeldarm 
gelijktijdig contenta bevatten; dat de contenta spoedig, nadat ze in den dun- 
nen darm gekomen zijn, zich niet meer als ééne continue massa voortbewegen, 
maar in verschillende kleinere deelen ; dat, onafhankelijk van de peristaltiek , het 
voedsel in enkele stukken verdeeld wordt, die zich weer deelen, zich met andere 
stukken vereenigen tot nieuwe massa’s, die zich opnieuw deelen en vereenigen , 
enz. , zoodat de contenta goed met de darmsappen in aanraking worden gebracht 
(CANNON’s Rhytmic Segmentation), 
Uit photographiën , die Kraus op dezelfde wijze van eene gavia nam, kwam hij 
tot de conclusie, dat de maag reeds eenige minuten na de voedselopname begint 
te secerneeren; en daar de hoe\reelheid afgescheiden vocht na een half uur reeds de 
helft van de hoeveelheid vast voedsel bedroeg, werd de hypothese van pawlow 
omtrent de aan de hoeveelheid voedsel evenredige secretie bevestigd. {Forlschrilte 
aus dem Geblete der Röntgenstrahlen , 1903.) A. S. 
H Y G I E N E. 
Weerstandsvermogen der bacteriënsporen ten opzichte van het licht. Door 
HANS JANSEN zijn belangrijke proeven genomen met de bacillen en sporen van 
anthrax (miltvuur), liij onderzoek of de sporen van bacillus anthracis in vochtigen 
toestand meer of minder weerstand bieden aan het licht dan de bacillen, bleek, 
dat bij ongeconcentreerd booglicht de sporen 3 — 4 maal en bij geconcentreerd 
5 — 6 maal meer weerstand biedend zijn dan de bacillen. Een tweede reeks proeven 
nam hij om na te gaan , op welk tijdstip der kieming de specifieke resistentie 
der sporen verloren gaat en hiei-bij bleek, dat de sporen reeds een deel hunner 
specifieke resistentie verliezen, zoodra zij beginnen te kiemen, dus reeds, 
wanneer nog geen duidelijke veranderingen te zien zijn. Hij onderzocht verder 
of de sporen in drogen toestand meer of minder weerstand boden aan het licht 
dan in vochtigen toestand en kwam daarbij tot het resultaat, dat de ingedroogde 
sporen van bacillus anthracis in ieder geval niet resistenter zijn dan de vochtige 
en dat zij bij langdurige indrooging beslist minder resistent zijn. 
Uit eene volgende reeks proeven bleek hem, dat de ultraviolette-stralen van 
het licht eene even sterk doodende uitwerking op de sporen als op de bacillen 
uitoefenen. Ook uit onderzoekingen, die Jansen verder nog met de sporen van 
bacillus subtilis nam, bleek hem, dat deze sporen ook aanzienlijk resistenter 
ten opzichte van het licht zijn dan de gelijknamige bacillen. {Mitth. aus Finsens 
Medicivske Lgsinstitut , b jöb.^ 1903, p. 127.) A. S. 
