66 
WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
na den zomer-zonnestilstand op Mars en hij heeft bevonden dat het eene minimum 
het andere regelmatig opvolgde in de richting van de pool naar den evenaar. 
Naar zijn meening zijn die kanalen strepen plantengroei , wier groei, en met deze 
haar zichtbaarheid, afhangt van de gelijktijdige aanwezigheid van warmte en 
water. Hier op aarde, waar overal voldoende water is, hangt die ontwikkeling 
alleen van de warmte af; daarom schrijdt hier de plantengroei regelmatig 
noordwaarts voort met de zon. Maar op Mars, waar niet steeds voldoende toevoer 
van vocht is, moge de zon al den zomerstilstand bereikt hebben, plantengroei 
zal nergens in het betrokken halfjaar mogelijk zijn, als niet de sneeuwkap 
voldoende ontdooid en het daardoor los geraakte water den grond bevloeid heeft. 
Is dit eenmaal los gemaakt , dan stroomt het met een merkwaardig gestadige 
snelheid, van 53 mijlen daags, zuidwaarts, uit welks snelheid lowell dan 
weder afleidt, dat het op kunstmatige wijze zuidwaarts moet worden gevoerd. 
[Proceedings Americ, Phil. Soc., V. XIII.) 
V. D. V. 
NATUURKUNDE. 
Over den invloed, dien colloïdaal opgeloste stoffen op elkander uit- 
oefenen. — W. BILïZ, Naturw. Rundschau XIX, p. 239, 1904. Berichte der deutsch. 
chem. Gesellsch., 37, p. 1095. 1904. 
Reeds graham heeft aangetoond, dat eenige colloïdale oplossingen door andere 
colloïden konden neergeslagen worden, lindner en picton namen verder waar 
(1897), dat vooral die colloïden elkaar kunnen neerslaan, die onvermengd onder 
den invloed van den electrischen stroom in hare oplossingen naar verschillende 
kanten gevoerd worden. Daar de onderzoekingen van spring hiermede niet over- 
eenstemmen , heeft BILTZ de zaak nader onderzocht. 
Hij gebruikte voor zijn onderzoek de volgende colloïdale oplossingen: goud, 
platina, selenium, cadmiumsulfide , antimoniumsulfide, arsenicumsulfide , kiezel- 
zuur, tinzuur, molybdeenblauw, wolframblauw, vanadiumpentoxyde, ijzerhydroxyde, 
aluminiumhydroxyde, chromiumhydroxyde, thoriurnhydroxyde, zirkoniumhydroxyde, 
ceriumhydroxyde. Al deze oplossingen hadden de volgende eigenschappen gemeen : 
zij diffundeeren niet door perkament, zijn gevoelig voor toevoeging van een electrolyt, 
hunne deeltjes verplaatsen zich onder invloed van den electrischen stroom. De 
proeven met deze colloïdale oplossingen toonden, in overeenstemming met de 
waarnemingen van andere auteurs, dat in het algemeen hydroxylverbindingen 
positief geladen zijn, terwijl de andere colloïden, onafhankelijk van haar ver- 
schillend chemisch karakter, naar de anode zich bewegen, dus negatief tegenover 
water geladen zijn. 
Met dezelfde colloïden werden de proeven over het wederkeerig neerslaan ge- 
