68 
WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
den in colloidalen vorm verkregen worden, terwijl dit niet plaats heeft bij 
zouten van metalen met geringe valentie. Zoo had hij ook er op gewezen, 
dat de gemakkelijkheid tot vorming van h)^drosols van metaal hydroxy den in 
betrekking staat tot de geschiktheid der metaalionen om colloïden neer 
te slaan. Daar nu de colloïdale hydroxyden vooral negatief geladen hydrosols 
neerslaan , zoo ligt het voor de hand het sterke praecipitatievermogen van 
zoutoplossingen met een kation van hooge valentie toe te schiüjven aan het 
daarin bevatte hydroxyde. Hiervoor pleit ook, dat de sterke werking der zout- 
oplossingen alleen geldt voor negatieve, niet voor positieve hydrosols. 
Men kan dus wel zeggen, dat de werking, die in veel gevallen schijnbaar 
alleen van het electrolyt uitgaat, gedeeltelijk ook op rekening gesteld moet 
worden van de in de electrolytoplossing aanwezige colloïdale stof. In het 
algemeen toonen de proeven , de gelijktijdige werking van electrolyt en colloïde 
sterker is dan die van de colloïde alleen. Het vermogen tot praecipitatie van 
beide voegen zich te zamen. B. 
CHEMIE. 
Asymmetrische synthese — Terwijl levende organismen optisch actieve stoffen 
voortbrengen, zijn de door kunst bereide verbindingen van overeenkomstige samen- 
stelling steeds optisch in-actief. Men verklaart dit hierdoor , dat de kans op ’t 
ontstaan van een links- en van een rechts-d raaiende verbinding even groot is en 
men derhalve in-actieve mengsels of raceemverbindingen moet verkrijgen. Inder- 
daad laten zij zich volgens bekende methoden (drie van pasteur en een van 
MARCKWALD en MC. KENZIE [Berl. Ber., 34, 485) min of meer scheiden. 
De door E. fischer gegeven uitlegging, waarom bovengenoemde kans ook in de 
plant niet gelijk is, hierop neerkomend, dat de synthesen daar uitgaan van de 
uit louter optisch actieve lichamen bestaande bladgroenkorrels , {Berl. Ber„ 27, 
3231) heeft nu tot vele proeven aanleiding gegeven, om deze biologische processen 
na te bootsen. Tot dus verre evenwel vruchteloos 
Dit vraagstuk van de zoogenoemde „asymmetrische synthese”, is thans evenwel 
voor de eerste maal door marckwald opgelost en wel voor links-valeriaanzuur. 
Uitgangspunt was een zuurzout van rnethyl-aethyl-malonzuur , dat een 
asymmetrisch koolstofatoom bevat en in twee spiegelbeeld-isomeeren moet optreden: 
COsM COoM 
I aI “ 
CH 3 — C— C 2 H 5 en C 0 H 5 — CH 3 
I ^ I 
COoH ^COoH 
Men verkrijgt deze evenwel in precies gelijke hoeveelheden en daar nu boven- 
dien ook de oplosbaarheid dezelfde is, zullen d-zout en 1 -zout zich als een in- 
actief mengsel of raceemverbinding afscheiden. Doch dit is niet meer het geval 
