WETENSCHAPPELTJK BIJBLAD. 
69 
als men het metaal door een optisch actieve basis vervangt; de oplosbaarheid 
der twee zouten is dan verschillend en men zal één der beide door verdamping 
kunnen doen kristalliseeren. 
De proef werd uitgevoerd met het zure brucinezout, dat in koud water 
moeilijk, in heet water licht oplosbaar is en fraai kristalliseert. 
Nu is bekend, dat alle malonzuren en evenzoo hun zure zouten bij verhitting 
koolzuur afsplitsen. Zoo geeft methyl-aethyl-malonzuur : methyhaethyl-azijnzuur 
(isomeer met valeriaanzuur). Het brucinezout verloor bij verhitting tot 170^^ 
koolzuur , onder smelting in methyl-aethyl-azijnzuur-brucine overgaande. Dit 
laatste werd met verdund zwavelzuur ontleed en het aldus vrij geworden 
methyl-aethyl-azijnzuur in stoom overgedistilleerd. Het gedroogde zuur kookte 
constant op 174° C. en vertoonde een draaiing = — 1,7*’, d. i. het bestond 
voor 10 pet. uit linksdraaiend valeriaanzuur. 
Dat niet meer ontstaan is, verklaart marckwald uit de mogelijkheid, dat 
niet uitsluitend het vrije carboxyl afgesplitst werd en voorts uit denkbare mole- 
culaire omzettingen , doordien het brucine van plaats veranderde of ook methyl en 
aethyl stuivertje wisselden. {BerL Ber.^ 37, 349.) R. s, TJ. M. 
P L A N T K IJ N D E. 
Abnormale koekoeksbloemen. — BüChenau beschrijft bloemen van de roode 
koekoeksbloem, Lychnis diurna, in wier vruchtbeginsel meeldraden in plaats van 
zaadknoppen gevonden werden. De planten waren in een groepje, wellicht uit 
zaad van één vrucht, gegroeid, bij Marburg. Zij hadden geen bloemkroon, maar 
één enkel hulsel, dat deels uit kelkbladeren, deels uit vruchtbladeren bestond. 
Soms 1 , soms 2 — 5 kelkbladeren , terwijl de overige organen van den 5 deeligen 
krans open carpellen waren. Die 5 deelen waren dan onderling vergroeid , zooals 
een kelk van Lychnis dit gewoonlijk is, en van boven open. Daar binnen stonden 
twee kransen van meeldraden, meest onvolledig, 7 — 8 meeldraden toonende. Of 
de planten als mannelijk dan wel als vrouwelijk moesten worden beschouwd , 
blijft dus onbeslist. De open carpellen droegen aan hun top goed ontwikkelde 
stempels, die, in tegenstelling met die van normale bloemen, langen tijd frisch bleven. 
Waar twee of meer carpellen onderling vergroeid waren was de gemeen- 
schappelijke grens tot een zaadlijst uitgegroeid, die echter meestal steriel was. 
Slechts in één geval werden daaraan een aantal zaadknoppen aangetroffen. Deze 
waren normaal van boven. Deze waarneming pleit vóór de meening , dat ook de 
gewone centrale zaaddrager der Sileneeën als een vereeniging van randen van 
carpellen moet worden beschouwd. {Ber. d. d, bot. Ges,, Bd. XXI , Heft 8 , blz. 417). 
D. V. 
Zonnedauw. — Het geslacht Drosera heeft meer dan 90 soorten , die vooral 
in de vormen van haar bladeren zeer uiteenloopen. Sommige hebben lijnvormige, 
