70 
WETENSCHAPPELIJK BIJBLA.D. 
andere tweetakkige, andere schildvormige bladeren, terwijl de meeste vormen 
meer rond of ovaal zijn. Leavitt heeft de jeugdtoestanden van een aantal soor- 
ten van de verschillende typen onderzocht en bevonden dat allen beginnen met 
bladeren van den ronden vorm als bij Drosera rotundifolia. Hij leidt daaruit af, 
dat de gemeenschappelijke stamsoort ook zulke bladeren had. Daarvoor pleit ook 
dat D. rotundifolia en haar nauwste verwanten cosmopolieten zijn, terwijl de meer 
gespecialiseerde soorten tot dikwerf kleine landstreken beperkt zijn. Ook in den vorm 
der klieren is er een verschil; deze waren oorspronkelijk van tweeërlei gedaante, 
rechtop en dwars op hun steel geplaatst. In vele bijzondere soorten is er echter 
slechts één van die typen terug te vinden. 
Jeugdvorrnen van bladeren kan men bij Drosera op eiken leeftijd doen ont- 
staan , door een zeer aanzienlijke verzwakking. Men berooft het stammetje van 
al zijn bladeren en van het geheele onderste deel en geeft het slechts een lengte 
van b. v. 1 cM. Nu zet men het in veenmos om verder te groeien. Natuurlijk 
behouden de reeds aangelegde bladeren den soortelijken vorm , maar daarop 
volgen dan bladeren van meer ronde gedaante, onafhankelijk van het eigenlijk 
soortskenmerk. {Rhodora^ vol. 5, N°. 59, Nov. 1903). 
D. V. 
PHYSIOLOGIE. 
De werking van het licht op de stofwisseling door het oog. — \ on platen 
ging na, of het licht door het oog op de stofwisseling van het lichaam inwerkt 
en hij heeft door middel van proeven op konijnen deze werking van het licht 
kunnen aantonnen. Hij vond , dat onder invloed van het licht door de prikkeling 
van het netvlies de koolzuuruitscheiding en zuurstofopname aanzienlijk toenamen. 
Dat bij de inwerking van licht van verschillende kleuren de stofwisseling 
veranderd wordt heeft pott aangetoond, die bepalingen deed omtrent de 
hoeveelheid koolzuur, die door eene muis in zes uur werd afgescheiden, wanneer 
de respiratiekamer met schijven van rood, geel, groen, blauw, violet en melkwit 
glas werd omgeven. Hij vond: l^. dat de koolzuuruitscheiding geringer is in het 
daglicht dan in gekleurd licht ; 2^ dat violet en rood licht het minst op de 
koolzuuruitscheiding inwerken, iets meer melkwit en blauw licht, het meest 
groen en geel licht. De gevonden getallen vertoonden, wanneer de koolzuur- 
uitscheiding door melkwit licht op 100 gesteld wordt, de volgende verhouding: 
Violet. Rood. Melkwit Blauw Groen. Geel. 
86,89 93,38 100 122,63 128,52 174,79 
3°. Gedurende den nacht was de koolzuuruitscheiding 70, 19 , in het daglicht 84,4. 
(Wilbrand und saenger, NeuroL des Auges^ III, 1, 431, 1904.) 
A. s. 
