80 
WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
zij evenwel met gedistilleerd water bevochtigd, dan begonnen zij helder te 
schitteren. 
In sterk verdunde lucht hielden de aldus gedroogde en daarna weer bevoch- 
tigde organen spoedig op te lichten. Liet men weer lucht toestroomen, dan 
straalden zij opnieuw. 
Bongardt bewaarde de gedroogde organen langer dan een jaar in een toe- 
gesmolten buis met sterk verdunde lucht (1 cM. kwikdruk). Toen bevochtigde 
hij ze, doch zag eerst niets; na 12 minuten werd een zwak schijnsel zichtbaar, 
dat steeds helderder werd en ten slotte op een afstand van 2 Meter duidelijk 
waarneembaar was. 
Verwarming der lichtorganen bewerkte eerst een intenser lichten, tot het bij 
58® C. verdween en niet weer teweeg gebracht kon worden. 
Kooloxyd , waterstofgas, koolzuurgas en stikstofoxyduul werden door buizen 
geleid, waarin zich telkens een vijftal lichtende kevers bevonden. Spoedig doofde 
het licht, om weer te voorschijn te komen, zoodra de gasstroom was opgehou- 
den. De dieren bevonden zich dan evenwel nog in de gasatmosfeer en het ver- 
schijnsel herhaalde zich meermalen op dezelfde wijze : uitdooving wanneer het 
gas doorstroomde, lichtverschijnsel wanneer de gasstroom gestaakt werd. Na 
verscheiden dagen werden de dieren uit de met gas gevulde buizen genomen, de 
meesten kwamen na ongeveer vier en twintig uur weer bij en liepen alsof er 
niets gebeurd was rond. 
In een zuurstofstroom lichtten twee van vier kevers, doch zwak. Zoodra de 
stroom weer gestaakt werd , begonnen alle vier helder te schijnen , 6 uur achter- 
een. Toen werd weer zuurstof doorgevoerd en begon het licht minder in hen 
te worden. Bij twee doofde het zelfs geheel. 
Bij al deze experimenten is merkwaardig, dat alle gassen, zelfs, ofschoon in 
eenigszins mindere mate, de zuurstof, denzelfden invloed op het lichten uit- 
oefenen. Zoowel in dit gas als in de andere lichtten de dieren nog na vier tot 
zes dagen, maar steeds doofden zij uit, zoolang het gas door de huis stroomde. 
Het lag voor de hand te vermoeden, dat deze strooming het licht doofde en dat 
dit vermoeden juist was, bleek, toen gewone lucht door de buis gevoerd werd. 
Hetzelfde verschijnsel herhaalde zich: zoolang lucht doorgevoerd werd lichtte 
geen der dieren. Daarop werd de stroom afgesloten en na twee minuten lichtten 
zij alle drie. 
Bongardï onderzocht op deze wijze ook de larven van L. noctduca en kwam 
steeds tot hetzelfde resultaat: de luchtstroom die door de buis gevoerd werd, 
doofde het schijnsel. 
Merkwaardig is ten slotte ook nog, dat de kevers, zoodra zij met cyaan- 
waterstofgas gedood zijn , niet meer lichtten. Doch bij twee kevers kwam het 
licht 3 respectievelijk 5 uur na den dood weer te voorschijn. H. C. R. 
